16 yaşlı məktəb direktoru – Alıfuad Qurbanov

afad

 

Adı sonralar sənədlərdə Afad kimi yazılacaq Alıfuad Məhəmməd oğlu Qurbanov 1929-cu il yanvarın 10-da Qərbi Azərbaycanın Kalinino rayonunun əvvəllər Cuci, sonralar isə Qızıl Şəfəq adlanan kəndində yüksək rütbəli hərbçi ailəsində anadan olmuşdur. Cucikənd kəndindən dünyaya boylanan uşaq, sonra Azərbaycan adlı böyük bir məmləkətin, daha sonra isə türk dünyasının görkəmli aliminə çevriləcəkdir.

 

Afad Qurbanova Alıfuad adını babası Alı kişi vermiş, bu adla yaxın dostu və silahdaşı Fuadla aralarında olan dostluğu rəmziləşdirmişdi. Sonralar Alıfuad adı tələffüzdə və çağırışda Afad şəklinə düşərək rəsmiləşmiş və gələcəyin böyük elm xadimi dünyaya Afad Qurbanov kimi tanınmışdır.

 

Atası Məhəmməd Qurbanov 1937-ci il repressiyasının qurbanı olmuş, anası Aişəbalı isə elə həmin il həyat yoldaşının müsibətinə və ayrılığına dözmədən dünyasını dəyişmişdir. Beləliklə, Afad Qurbanov lap kiçik yaşlarından böyük məhrumiyyət və faciələrlə qarşılaşmış, 8 yaşında ikən valideynlərini itirmiş və həyatın keşməkeşli yollarını təkbaşına aşmaq məcburiyyəti ilə üzləşmişdir.

Belə bir halda böyük qardaşı Səlimxan ailənin bütün ağırlığını öz çiyninə götürərək özündən kiçik bacı və qardaşlarının hamisinə çevrilmiş, onların təlim-tərbiyəsi ilə məşğul olmuşdur. O, bir ata qayğısı ilə kiçik qardaşı Afadı sıxıntılardan çıxarmağa çalışmış, təhsilinə ciddi fikir vermişdir. Afad qardaşının ona qarşı olan qayğısını həmişə yüksək qiymətləndirmiş, ömrü boyu onu böyük gözündə görmüş və hörmətini saxlamışdır.

 

Afad Qurbanov orta təhsilini Ermənistanın Qızıl Şəfəq və İlməzli məktəblərində almışdır. Müharibə illərindəki kadr qıtlığı, habelə onun savadı və təşkilatçılıq bacarığı nəzərə alınaraq 1945-ci ildə 16 yaşlı yeniyetmə Qızıl Şəfəq yeddiillik məktəbinin direktoru və Azərbaycan dili müəllimi təyin edilmişdir. Məhz həmin ildən Afad Qurbanov pedaqoji fəaliyyətə başlamışdır.

 

Gənc yaşında həm məktəb direktoru, həm də müəllim kimi gərgin fəaliyyət göstərən Afad Qurbanov 1946-cı ildə arxa cəbhədəki fədakar əməyinə görə İkinci Dünya Müharibəsinin veteranı medalı ilə təltif edilmişdir. Lakin gənc Afadın ən böyük arzusu ali təhsil almaq olmuşdur. Məhz bu arzu ilə də o, bir il direktor işlədikdən sonra öz xahişi ilə işdən çıxaraq Gürcüstanın paytaxtı Tiflis şəhərinə üz tutmuşdur. Onun bu şəhərə üz tutması da təsadüfi olmamışdır. Gürcüstanın tanınmış ziyalılarından olan dayısı Mahmud Şərifli Tiflisdə yaşayırdı.

 

1946-cı ildə Gürcüstan Müəllimlər İnstitutuna qəbul olunan Afad Qurbanov dayısının evində yaşamış, dayısı Mahmud kişi onu bir ata qayğısı ilə əhatə etmiş və beləliklə, Afad Qurbanov diqqətini bütünlüklə oxuyub-oyrənməyə yönəltmişdir.

 

1948-ci ildə Gürcüstan Müəllimlər İnstitutunu fərqlənmə diplomu ilə bitirən Afad Qurbanovu Başkeçid rayonundakı Oruzman yeddiillik kənd məktəbinə direktor və Azərbaycan dili və ədəbiyyatı müəllimi təyin etmişlər. Lakin yenə də təhsilini davam etdirmək və elmlərin əsaslarına daha dərindən yiyələnmək istəyi onu burada da rahat qoymamışdır. O, öz xahişi ilə vəzifədən azad olunaraq elə həmin il Bakıya gəlmiş və V.İ.Lenin adına Azərbaycan Dövlət Pedaqoji İnstitutunun Dil və ədəbiyyat fakültəsinə daxil olmuşdur.

 

1951-ci ildə təhsilini fərqlənmə diplomu ilə başa vuran Afad Qurbanovun dərin bilik və bacarığına bələd olan Azərbaycan dilçiliyi kafedrasının müdiri professor Əbdüləzəl Dəmirçizadə institutda saxlanılması üçün rektorluğa müraciət etmişdir. Elmi sahədə hər şeyə ehtiyatla yanaşan, son dərəcə tələbkar şəxs olan Ə.Dəmirçizadə müraciətində yazırdı: «APİ-nin builki məzunlarından Qurbanov Afad Məhəmməd oğlunun Azərbaycan dilçiliyi üzrə aspiranturada saxlanılması nəzərdə tutulduğundan onu Maarif Nazirliyinin sərəncamına verməməyinizi xahiş edirəm. Qurbanov Afad oxuduğu müddətdə istər yazmış olduğu kurs işlərində, istərsə də tələbə elmi dərnəklərindəki çıxış və məruzələrində özünün dilçilik elminə həvəskar olduğunu göstərmişdir. O, bu sahədə işləyərsə, gələcəkdə yaxşı bir mütəxəssis ola biləcəyi ümidini verməkdədir. Buna görə də güman edirəm ki, Qurbanov Afadı Azərbaycan dilçiliyi kafedrası üzrə aspiranturada saxlaya bilərik». Hazırda universitetin arxivində saxlanılan bu müraciətə o zaman heç bir əhəmiyyət verilməmiş, dilçilik üzrə aspiranturaya yer ayrılmamış və Afad Qurbanov bir müddət orta məktəbdə fəaliyyət göstərməli olmuşdur.

 

Afad Qurbanov savadına, təşkilatçılıq və quruculuq bacarığına görə Gürcüstan Maarif Nazirliyi tərəfindən azərbaycanlıların ən böyük təhsil ocağı olan – Başkeçid rayonundakı Hamamlı kənd orta məktəbinin direktoru vəzifəsinə təyin edilmişdir. İyirmi iki yaşlı gəncin iki mindən artıq şagirdi, onlarla müəllimi olan böyük təhsil ocağına rəhbərlik etməsi nadir hadisə olmuşdur. Afad Qurbanov ona göstərilən etimadı ləyaqətlə doğrultmuş və direktor işlədiyi dörd il ərzində Hamamlı orta məktəbini qabaqcıl təhsil ocaqları sırasına çıxarmışdır.

 

Bununla kifayətlənməyən Afad Qurbanov yenə təhsilini davam etdirmək və elmin açılmamış qatlarını araşdırmaq üçün elm-təhsil yolunu seçmiş, A.S.Puşkin adına Tbilisi Dövlət Pedaqoji İnstitutunda qısa müddətli müəllimlik fəaliyyətindən sonra 1956-cı ildə Bakıya qayıtmış və elə həmin il Azərbaycan Dövlət Pedaqoji İnstitutunun Azərbaycan dilçiliyi kafedrasında aspiranturaya daxil olmuşdur.

 

Eyni zamanda, Afad Qurbanov həmin ali təhsil ocağında, Bakı Ali Partiya Məktəbində və Azərbaycan Dövlət Dillər İnstitutunun Azərbaycan dili və ədəbiyyatı kafedrasında müəllimlik fəaliyyətini davam etdirmişdir.

 

Həyatının ən unudulmaz hadisələrindən biri də məhz 1956-cı ildə baş vermişdir: Gürcüstan Ali Məhkəməsi atası Məhəmməd Alı oğlu Qurbanov barədə bəraət hökmü çıxarmışdır.

 

Aspiranturada oxuyarkən Afad Qurbanov Azərbaycan Elmlər Akademiyasının müxbir üzvü, professor Ə.Dəmirçizadənin elmi rəhbərliyi altında Səməd Vurğunun dramaturgiyasının dili üzərində tədqiqat işləri aparmış, elmi işini vaxtından əvvəl yazıb qurtardığı üçün rektorluq tərəfindən mükafatlandırılmış və institutda saxlanılmışdır.

 

Afad Qurbanov 1962-ci ildə «S.Vurğunun «Vaqif» pyesinin dili və üslubu» mövzusunda namizədlik, çox keçmədən 1968-ci ildə Azərbaycan Elmlər Akademiyasının İctimai elmlər bölməsində «Müasir Azərbaycan ədəbi dili» mövzusunda doktorluq dissertasiyalarını uğurla müdafiə etmişdir. 1970-ci ildə Ali Attestasiya Komissiyası Afad Qurbanovu professor vəzifəsinə layiq görmüşdür.

 

Afad Qurbanov 1959-cu ildən Azərbaycan dilçiliyi kafedrasında assistent, müəllim, 1965-ci ildən dosent vəzifələrində çalışmışdır. Dərin elmi biliyə və yüksək təşkilatçılıq qabiliyyətinə görə Afad Qurbanova həmişə etimad göstərilmişdir. O, 1967-1981-ci illərdə bir il Azərbaycan Dövlət Pedaqoji İnstitutunun filologiya fakültəsinin dekan müavini, 13 il dekanı işləmiş, 1981-1989-cu illərdə institutun rektoru vəzifəsində çalışmış, həmin dövrdə də Filologiya Elmləri üzrə Müdafiə Şurasının və Pedaqogika Elmləri üzrə Müdafiə Şurasının sədri olmuşdur. 1979-cu ildən həyatının sonuna kimi (30 il) Afad Qurbanov Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universitetinin Azərbaycan dilçiliyi kafedrasının müdiri işləmişdir.

 

Bundan başqa, Afad Qurbanov 1969-cu ildən Azərbaycan SSR Ali və Orta İxtisas Təhsili Nazirliyinin və Maarif Nazirliyinin Azərbaycan dili üzrə Tədris-Metodiki Şuralarının sədr müavini, sonralar Təhsil Nazirliyinin Elmi-Metodiki Şurasının və Təhsil Problemləri üzrə Elmi-Metodik Mərkəzinin və bir çox komissiyalarının fəal üzvü olmuşdur.

 

Afad Qurbanov 1979-cu ildən «Azərbaycan toponimlər lüğəti» ensiklopedik nəşrinin, «Dil və ədəbiyyat» məcmuəsinin, «Elm və həyat» curnalının, «Təhsil» və «Türkologiya» curnallarının redaksiya heyətinin üzvü, «Dilçilik» elmi-linqvistik və «Onomastika» elmi-onomastik curnallarının təsisçisi, baş redaktoru olmuşdur. O, 1980-ci ildən bir çox komissiyaların, o cümlədən Azərbaycan Əlifba Komissiyasının sədri, Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyasının Terminologiya Komitəsinin, Adlar və Soyadlar üzrə Xüsusi Komissiyanın, Dövlət dili haqqında qanun layihəsinin hazırlanması üzrə Komissiyanın, Əlaqələndirmə Şurasının, Nəsimi adına Dilçilik İnstitutunda Elmi və Müdafiə Şuralarının, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin fəal üzvü kimi gərgin və səmərəli fəaliyyət göstərmişdir.

 

1970-ci ildən başlayaraq Afad Qurbanov Azərbaycan elminin inkişafında və yüksək ixtisaslı elmi və pedaqoji kadrların hazırlanmasındakı xidmətlərinə görə dəfələrlə həm ölkə başçısı, həm də Ali Sovetin Rəyasət Heyəti, Milli Elmlər Akademiyasının Rəyasət Heyəti və Təhsil Nazirliyi tərəfindən fəxri fərmanlara, təltiflərə layiq görülmüşdür.

 

Afad Qurbanov 1983-cü ildə Azərbaycan Elmlər Akademiyasının müxbir üzvü seçilmiş, 1988-ci ildə isə namizədliyi SSRİ Elmlər Akademiyası tərəfindən Azərbaycan Elmlər Akademiyasının həqiqi üzvlüyünə irəli sürülmüşdür.

 

1983-1989-cu illərdə Afad Qurbanov Azərbaycan Respublikası «Bilik» cəmiyyətinin natiqlik və mühazirəçilik məharəti komissiyasının sədri və Azərbaycan Ali Məktəbləri Rektorlar Şurasının Rəyasət Heyətinin üzvü olmuşdur. 1992-2009-cu illərdə A.Qurbanov Azərbaycan dilinin onomalogiyası problemləri laboratoriyasının müdiri vəzifəsində çalışmışdır.

 

Eyni zamanda, Afad Qurbanovun 90-cı illərdə ölkədə özəl təhsil müəssisələrinin yaradılmasında xidmətləri olmuş və onun başçılıq etdiyi xüsusi komissiya tərəfindən bugün uğurla təhsil sistemimizdə fəaliyyət göstərən bir sıra özəl institut və universitetlərin (Qərb Universiteti və s.) fəaliyyətinə icazə verilmişdir.

 

Afad Qurbanov ölkədən kənarda da geniş yaradıcılıq fəaliyyəti göstərmişdir. O, 1984-1989-cu illərdə SSRİ Elmlər Akademiyasının Sovet Türkoloqları Komitəsinin üzvü, Tədris-metodiki bölməsinin sədri, Türk onomastikası bölməsi bürosunun üzvü, sonralar həmin komitənin sədr müavini vəzifələrində çalışmışdır.

 

1992-2000-ci illərdə görkəmli alim Azərbaycan Milli Yaradıcılıq Akademiyasının, Beynəlxalq Pedaqoji Elmlər Akademiyasının, Rusiya Pedaqoji və Sosial Elmlər Akademiyasının, Nyu-York Akademiyasının akademiki, Türk Dil Qurumunun şərəfli üzvü, Sürəkli Türk Dili Məclisinin həqiqi üzvü, Belçika Onomastika cəmiyyətinin, Finlandiyanın Fin-Uqor cəmiyyətinin və digər təşkilatların həqiqi və ya fəxri üzvü seçilmişdir.

 

Böyük alimin 1987-ci ildə ABŞ-ın İndiana Universitetində keçirilən Türk Tədqiqatları üzrə İkinci Beynəlxalq Konfransında «Azərbaycan onomastikası sahəsində elmi tədqiqatlar» mövzusunda məruzəsi, 1989-cu ildə isə Norveçin Ural-Altay İnstitutu tərəfindən Oslo şəhərində keçirilən Daimi Beynəlxalq Altayşünaslıq Konfransının 32-ci iclasında «Kutianlar və onların şəxsi adları» adlı məruzəsi dinlənilmişdir.

 

Afad Qurbanov 1981 və 1987-ci illərdə Bakı şəhər Sovetinin deputatı, 1990-1995-ci illərdə isə Azərbaycan Parlamentinin deputatı (millət vəkili) olmuşdur.

 

Advertisements

İldırım Əkbəroğlu Zaur Ustacın şeirləri haqqında

28577750_212270522847643_3044543277715058320_n

Zaur, əzizim, hər şeriniz bir əsərdir-oxuyub düşünmək, düşünüb dərk etmək və dərk edib özmüzü-xalqımızı, elimizin, obamızın dəyərliləlrini qorumaq, Vətənimizi sevmək və dilimizin zənginliyini qorumaq lazımdır. Əlləriniz var olsun!

Hörmətlə: Ildırım Akberoğlu

Bu gün – 15 oktyabr – Xudu Məmmədovun anım günüdür.

xudu memmedov

“Xudu Məmmədov ən yaxın keçmişimizdə, demək olar ki, gözümüz önündə öyrənməyin, araşdırmağın, tətbiq etməyin, təqdim etməyin,  nəticə əldə etməyin, öyrətməyin, cəsarətin və bir çox  başqa mühüm, bütün yetkin insanlar  üçün vacib olan keyfiyyətlərin  tək bir şəxsdə  cəmləşdiyi  çox az saylı  ziyalılarımızdandır. Xudu müəllimin minlərcə  qiymətli kəlamlarından niyə məhz bu iki cümləni seçdim? O, deyirdi:- “Dünya bildikdə bizim olur. Dünya bildiyinizdən artıq bizim ola bilməz” – bəli, bu birmənalı olaraq belədir. Əlbətdə, bizim dünya bizə məlum olanlardan ibarətdir. ” ( Zaur Ustac “SÖZLƏR VƏ HƏRFLƏR” adlı on birinci yazı )

Bu gün – 15 oktyabr – Xudu Məmmədovun anım günüdür. Həmişə Xudu müəllimi belə vaxtsız itirməyimiz məni düşündürüb…. İki qənaət elə bil yaralarımın üstünə su səpir…. 1988 – ci ilin bu günündə böyük şəxsiyyətin belə tez, həm də millətə gərəkli vaxtında aradan getməsinı öz-özlüyümdə belə əsaslandırıram ki, yəqin uca Yaradan sevimli bəndəsinə Ağdam, Qarabağ, Azərbaycan boyda dərdi göstərmək istəməyib… İstəməyib ki, o boyda Kişi sonradan meydana çıxacaq gülünc söhbətlərin iştirakçısı olsun… Bir də fikirləşirəm ki, yəqin onun getməyi bir işarə idi – Qarabağ əldən gedir… Nəsə düzü anacaq uca Yaradana məlumdur…

Allah qəni-qəni rəhmət eləsin… Ruhu şad olsun… 

Müəllif: Zaur USTAC.

© Zaur USTAC,2018. Bakı.
WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ
#zaurustac #zaur #ustac #yazarlar #sevin_ki_seviləsiz
#heryeredebiyyat #həryerədəbiyyat

 

YAZARLAR.AZ

 

SƏMƏD VURĞUN HAQQINDA

1458020593

Səməd Vurğun 21 mart 1906-cı ildə Qazax qəzasının Yuxarı Salahlı kəndində bəy nəslinə mənsub ailədə anadan olmuşdur. Kosalı ağaları, sonradan isə Vəkilovlar adlanan nəslin azı 400 illik tarixi məlumdur. Şairin anası da həmin nəsildəndir. Atası Yusif ağa kənddə, ömrünün son illərini isə Qazax şəhərində yaşamışdır. Gözəl saz ifaçısı olması məlumdur. Şair uşaqlıq illərini doğma kəndində keçirmiş, ibtidai təhsilini kəndəki rus-tatar məktəbində almışdır.
Onun 6 yaşı olarkən anası Məhbub xanım 28 yaşında vəfat edir. Səməd atası Yusif ağanın və ana nənəsi Aişə xanımın himayəsində böyüyür. Şairin ana babası Mehdixan ağa Köhənsal təxəllüsü ilə tanınan el şairi idi. Şairin ana nənəsi Aişə xanım görkəmli Azərbaycan şairi və dövlət xadimi Molla Pənah Vaqifin nəslindən idi.
1918-ci ildə görkəmli ədəbiyyatşünas və maarifçi Firudin bəy Köçərli Qori müəllimlər seminariyasının Azərbaycan şöbəsini Qazaxa köçürərək, Qazax müəllimlər seminariyasını təşkil edir. Bu məktəbə qəbul olunan kənd uşaqları arasında Səməd və Mehdixan Vəkilov (1902-1975) qardaşları da var idi. Mehdixan Vəkilov Səmədin böyük və yeganə qardaşı olmuşdur. Qardaşı Hacıməmməd və bacısı Nabat isə uşaq yaşlarında vəfat etmişdilər. Firudin bəy Köçərlinin həyat yoldaşı Badisəba xanım Köçərli də şairin yaxın qohumu idi.
Səməd Vurğun seminariyanı bitirdikdən sonra (1924) Qazax, Quba və Gəncədə Azərbaycan dili və ədəbiyyatını tədris etməyə başlayır. 1920-1930 illərdə şairin səsi ciddi surətdə ədəbi mühitin və geniş oxucu kütlələrinin nəzərini cəlb edir. 1930-cu illərdə o, Aleksandr Puşkinin “Yevgeni Onegin”, Maksim Qorkinin “Qız və ölüm”, Şota Rustavelinin “Pələng dərisi geymiş pəhləvan”, Nizami Gəncəvinin “Leyli və Məcnun” əsərlərini Azərbaycan dilinə tərcümə edir.
Səməd Vəkilov gəncliyində hər şeylə maraqlanan, həssas, bununla yanaşı çox qətiyyətli, möhkəm iradəli, hazırcavab olmuşdur. Təhsilə başladığı ilk günlərdən ondakı fitri istedad özünü göstərmişdir. Bu illərdə o, Vaqif, Vidadi, Zakir və Sabir yaradıcılığı ilə yanaşı, Puşkin və Lermontovun, türk şairlərindən Tofiq Fikrət, Namiq Kamal, Mehmed Eminin əsərləri ilə də tanış olur. Məlahətli səsi olduğundan gözəl oxuyur, məharətlə saz və skripka çalır, şeir deyir, həvəskar tamaşalarda çıxış edirdi.
1922-ci ildə şairin atası Yusif ağa, bir il sonra isə nənəsi Aişə xanım vəfat edir. Bundan sonra Səmədə və qardaşı Mehdixana onların bibisi qızı pedaqoq Xanqızı (Bıjı, yəni, bacı) Vəkilova qayğı göstərir.
[redaktə]Yaradıcılığı
Seminariyada o, ilk şeirlərini qələmə alır. Bunlar xalq poeziyası formasından biri olan lirik qoşmalar idi. Yazdığı şeirlər seminariyanın divar qazetində çıxırdı. Şairin ilk çap əsəri olan “Cavanlara xitab” şeiri 1924-cü ildə Tiflisdə çıxan “Yeni fikir” qəzetində dərc olunmuşdur. Bu şeiri o, seminariyanı qurtarması münasibətilə yazmışdı.
Poeziya get-gedə şairin bütün varlığına hakim kəsilir. Gənc şair öz xalqını, vətənini, doğma torpağının əsrarəngiz təbiətini sevdiyi üçün özünə “Vurğun” təxəllüsünü götürür. Digər bir versiyaya görə isə sevdiyi qıza ünvanladığı şeirləri Vurğun təxəllüsü ilə imzalamış və beləcə də davam etmiş, tanınmışdır.
1929-cu ildə Səməd Vurğun İkinci Moskva Universitetinin ədəbiyyat fakültəsinə daxil olur. Moskvadakı təhsil illərində o, fəal yaradıcılıqla da məşğul olur. Həmin illər yazdığı siyasi məzmunlu və lirik şeirlər onun 1930-cu ildə çap olunmuş “Şairin andı” adlı ilk kitabında toplanmışdır.
1930-1940-cı illər Vurğun istedadının çiçəklənməsi və yüksəlişi dövrüdür. 1934-cü ildə şairin “Könül dəftəri” və 1935-ci ildə “Şeirlər” adlı kitabları nəşr olunmuşdur. Bu dövrdə şair, Azərbaycan poeziyasının dilini bir çox əcnəbi sözlərdən təmizləyərək, Azərbaycan ədəbiyyatını və dramaturgiyasını yeni əsərlər hesabına zənginləşdirmişdir. Yalnız 1935-ci ildə Səməd Vurğun 7 poema və 100-ə yaxın şeir yazmışdır. 1934-cü ildə yazılmış “Azərbaycan” şeiri Azərbaycan ədəbiyyatının incilərindəndir. Bu şeirdə şair öz vətəninin qədim tarixi, təbii gözəlliyi, nemətləri, xalqın xeyirxahlığı, açıqürəkliyi və qonaqpərvərliyini tərənnüm etmişdir.
Elə həmin il Səməd Vurğunun şəxsi həyatında yenilik baş verir. Belə ki, o, Abdulla Şaiqin yaxın qohumu Xavər xanım Mirzəbəyova ilə ailə həyatı qurur.
1936-37-ci illərdə yeni əsərlər yazmaqla yanaşı tərcüməçiliklə də məşğul olaraq, Puşkinin “Yevgeni Onegin” mənzum romanını Azərbaycan dilinə tərcümə etmişdir. Bu tərcüməsinə görə şairə Puşkin komitəsinin “A.S.Puşkin medalı” təqdim olunmuşdur. Bu illər şair Şota Rustavelinin “Pələng dərisi geymiş pəhvəlan” əsərinin bir hissəsini böyük ustalıqla tərcümə etmiş, buna görə Gürcüstan SSR MİK-in fəxri fərmanı ilə təltif edilmişdir. Eləcə də şair Taras Şevçenkonun, İlya Çavçavadzenin və Cambul Cumayevin bir çox şeirlərini dilimizə tərcümə etmişdir.
1937-ci ilin ikinci yarısında Səməd Vurğun özünün ölməz dram əsərini – “Vaqif”i yazır. “Vaqif” dramını 3-4 həftə ərzində, heyrətləndirici bir sürətlə tamamlayan şair əsərdə Molla Pənah Vaqifin faciəli həyatını, şair böyüklüyünü, insanlıq kamilliyini ustalıqla, məhəbbətlə əks etdirmişdir. “Vaqif” dramına görə Səməd Vurğun 1941-ci ildə “Stalin mükafatı”na layiq görülmüşdür.
1937-1938-ci illərin qanlı repressiyaları Səməd Vurğundan yan keçməmişdi. Onun yüksək sənət qüdrəti, nüfuzu və ona olan xalq məhəbbətinə qısqanan adamlar şairi millətçilik böhtanları ilə ləkələmək və cərgədən çıxartmağa can atırdılar. Müxtəlif dairələrdə dəfələrlə “onun məsələsinə” baxılmış, böyük şair “olum və ya ölüm” dilemması qarşısında qalmalı olmuşdur. Şairi aidiyyəti idarələrə tez-tez çağırırdılar.
Nizami Gəncəvinin 800 illik yubileyinə hazırlıq işində fəal iştirak edən Səməd Vurğun 1939-cu ildən başlayaraq Nizami haqqında məqalələr yazmış, elmi məruzələrlə çıxış etmiş, onun “Leyli və Məcnun” poemasını məharətlə Azərbaycan dilinə çevirmişdir. 1939-cu ildə şair inqilabçı Xanlar Səfərəliyevin həyatından bəhs edən ikinci mənzum dram əsəri olan “Xanlar”ı yazmışdır. Həmin il onun “Azad ilham” kitabı nəşr edilir.
1941-ci ildə Səməd Vurğun Nizaminin “Xosrov və Şirin” poemasının motivləri əsasında “Fərhad və Şirin” mənzum dramını yazır. Müharibə dövründə yazılmış bu dram əsərində böyük vətənpərvərlik duyğularının tərənnümü xüsusi məna kəsb edirdi. Səməd Vurğun 1942-ci ildə bu əsərə görə ikinci dəfə “Stalin mükafatı”na layiq görülür.
Şairin yaradıcılığında Böyük Vətən müharibəsi dövrü xüsusi yer tütür. Müharibə illərində sənətkar 60-dan artıq şeir, bir neçə poema, o cümlədən “Bakının dastanı” poemasını yazmışdı. Bu illərdə Səməd Vurğun sənətinin şöhrət miqyası çox genişlənir. Onun yazdığı “Ukrayna partizanlarına” şeirinin mətnləri təyyarədən Ukrayna meşələrinə səpələnərək partizanlara çatdırılmışdı.
1943-cü ildə ABŞ-da keçirilən müharibə əleyhinə yazılmış ən dəyərli əsərlər müsabiqəsində şairin yazdığı “Ananın öyüdü” şeiri çox yüksək qiymətləndirilmiş və dünya ədəbiyyatında bu mövzuda yazılan ən qiymətli 20 əsərdən biri kimi Nyu-Yorkda çap etdirilərək hərbçilər arasında yayılmışdır. Müharibə illərində vətənpərvər şairin atəşli səsi ön cəbhədə, xəstəxanalarda, radioda daha əzəmətli səslənirdi. Müharibənin ağır şəraitində Səməd Vurğun Krım, Mozdok, Qroznı, Novorossiysk cəbhələrində olmuşdur. 1943-cü ildə onun təşəbbüsü ilə hərbi tədbirlər, cəbhəçilər və onların doğmaları ilə görüşlər keçirmək üçün Füzuli adına Ziyalılar evi yaranmışdır.
1945-ci ildə yazdığı fəlsəfi dram olan “İnsan”da şair gələcəyi romantik vüsətlə əks etdirməyə çalışmış, müharibənin odlu-alovlu günləri içərisində insan zəkasının qüdrətini göstərmişdir. Şairin bu əsərdə yaratdığı “Qardaşlıq şəhəri”ndə dünyanın eyni arzu və ideallarla yaşayan insanları toplaşmışdır.
Səməd Vurğun təkcə məşhur şair deyil, eyni zamanda böyük alim, əvvəzsiz təşkilatçı və nəzəriyyəçi idi. 1945-cı ildə o, Azərbaycan SSR Elmlər Akademiyasının akademiki seçilmişdir. Elə həmin il Bakıda İranla Mədəni Əlaqələr Cəmiyyəti yaranır. Bu cəmiyyətin rəhbəri Səməd Vurğun təyin edilir. İlk gündən şair tərəfindən cəmiyyətin qarşısında duran vəzifələr təyin edilir. O, İran Azərbaycanı ilə Azərbaycan SSR arasında mədəni körpü yaradılması işində fəal iştirak edir.
Müharibədən sonrakı illərdə Səməd Vurğun görkəmli ictimai xadim kimi dünyada sülhün bərqərar olması işində fəal iştirak etmişdir. SSRİ Ali Sovetinin deputatı kimi şair 1947-ci ildə görkəmli ədəbiyyat və mədəniyyət xadimləri ilə birgə Londona səfər etmiş, yolüstü Berlində də olmuşdur. Burada şairi böyük sevinc gözləyirdi. Onun “Vaqif” dramı Berlin teatrında səhnəyə qoyulmuşdu. Teatrın yaradıcı kollektivinə müəlliflə görüşmək, onun fikrini öyrənmək çox maraqlı olur. Alman rejissoru kiçik dəyişiklik etmiş, Ağa Məhəmməd şah Qacarın obrazında Adolf Hitlerə məxsus cizgilər vermişdi.
1948-ci ildə Səməd Vurğun Polşanın Vrotslav şəhərində keçirilən Mədəniyyət Xadimlərinin Ümumdünya Konqresinin iştirakçısı olmuş, konqresdən qayıtdıqdan sonra “Zəncinin arzuları” poemasını yazmışdır. Həmin il poema Polşada çap edilmişdir. Xarici səfərlərlə bağlı yazdığı şeirlərini Səməd Vurğun məşhur “Avropa xatirələri” adı ilə çap etdirmişdir.
1951-ci ildə şair “Bolqar-sovet dostluğu cəmiyyəti”nin xəttilə Bolqarıstanda olmuşdur.
Səməd Vurğunun müharibədən sonrakı dövr yaradıcılığı da çox məhsuldar olmuşdur. Şair bir-birinin ardınca “Muğan” (1948), “Aygün” (1950-1951) və “Zamanın bayraqdarı” (1952) poemalarını qələmə almışdır.
Həyatının son illərində yazdığı şeirləri onun yaradıcılığının yeni mərhələsini təşkil edir. Onlar rəngarəngliyi və poetikliyi ilə seçilən şeirlərdir. Bu şeirlər həyata bağlılıq, insanların dotluq və xeyirxahlıq kimi keyfiyyətlərini əks etdirməklə yanaşı, şairin vətən və xalq qarşısındakı müqəddəs borcunun ifadəsi idi.
Səməd Vurğunun bu illərdə yaradıcılıq uğurlarına baxmayaraq o, 1953-cü ildə haqsız hücumlara, təzyiqlərə məruz qalır. “Aygün” poeması tənqid edilir, şairin Moskvada çap edilmiş “Şairin hüquqları” məqaləsi ona qarşı hücumları daha da kəskinləşdirir. Respublika rəhbərliyinin göstərişi əsasında məqalə Azərbaycan Yazıçılar ittifaqında müzakirə edillir, onun əleyhinə məktub yazılıb Moskvaya göndərilir. Şair yenə də millətçilikdə təqsirləndirilir. Kitablarının kitabxanalardan, dramlarının səhnədən götürülməsinə göstəriş verilir. Şairə şəhərdən çıxmaq qadağan edilir. Lakin, həmin il Stalinin ölümündən sonra SSRİ və respublika rəhbərliyində baş verən dəyişikliklər nəticəsində bu tədbirlər baş tutmur.
1954-cü ildə Səməd Vurğun Azərbaycan SSR Elmlər Akademiyasının vitse-prezidenti vəzifəsinə təyin edilir. İşlədiyi dövrdə ictimai elmlər qarşısında böyük problemlər qoyur, saatlarla bu problemlərin, elmi əsərlərin müzakirələrini keçirir, problemlərin həllini təşkil edir.
O zamanki SSRİ məkanında Səməd Vurğunun böyük nüfuzu var idi. O, müxtəlif illərdə SSRİ-nin ən yüksək orden və medalları ilə təltif edilmiş, sovet xalqlarının sevimli şairi olmuşdu. 1954-cü ildə Sovet yazıçıların ikinci ümumittifaq qurultayında “Sovet poeziyası haqqında” məruzə ona tapşırılmışdı.
[redaktə]Ölümü
1955-ci ilin oktyabr ayında Səməd Vurğun SSRİ nümayəndə heyəti tərkibində Vyetnama gedərkən yolda xəstələnir və səfərini yarımçıq saxlamalı olur. Çində onu Pekin xəstəxanalarından birində müayinə edirlər. Bir neçə həftədən sonra şair vətənə qayıdır. Onun xəstəliyi şiddətlənir.
1956-cı ilin martında Səməd Vurğunun 50 yaşı tamam olur. Şairin yubileyinin keçirilməsinə hazırlıqlar çərçivəsində Azərbaycan SSR rəhbərliyi tərəfindən “Azərbaycanın xalq şairi” adı təsis edilir və ilk dəfə bu ada Səməd Vurğun layiq görülür. May ayının 12-də opera və balet teatrında SSRİ-nin ədəbi ictimaiyyətinin və xarici qonaqların iştirakı ilə şairin təntənəli yubiley gecəsi keçirilir. Yubiley təntənəsindən iki həftə sonra 1956-cı il may ayının 27-də, saat 19:30-da şairin gözləri əbədi yumulur. May ayının 28-dən 30-na kimi şairin cənazəsi Azərbaycan Dövlət Filarmoniyasının binasında qoyulur. Şair may ayının 30-da Bakıda Fəxri Xiyabanda dəfn edilir.
Şairin övladları da atalarının yolunu davam etdirmiş və ədəbiyyat sahəsində böyük uğurlara imza atmışlar. Azərbaycan mədəniyyəti qarşısındakı xidmətlərinə görə oğlu Yusif Səmədoğlu Azərbaycanın xalq yazıçısı, Vaqif Səmədoğlu Azərbaycanın xalq şairi, qızı Aybəniz Vəkilova isə əməkdar mədəniyyət işçisi fəxri adına layiq görülmüşdür…

İKİN MƏNBƏ:

http://xeberaz.az/karusel/930-semed-vurgunun-heyat-ve-yaradiciligi.html

 

VURĞUN VƏTƏNDİ…
(Vurğuna)
Vurğunam, Vurğunun vurğunluğuna,
Vətən varlığıydı, Vətən varıydı…
Vətəndə vətənsiz Vurğunluğuyla,
Vətənin varlığın vurğulayırdı….
* * *
Varam, Vurğunumun vurğunluğuna,
Varıynan varmışdı varılmayana,
Vətənin vəkili Vəkiloğluna,
Vətən vüqariydı, Vətən varıydı….
* * *
“Vurğunam”, Vətənin varı varımdı,
Vecsizlər vulqarlıq vurğulayırdı,
Vurğunsa, Vətənə Vətən verirdi,
Vətən Vurğunuydu, Vurğun Vətəndi….
24.04.2016 . Bakı.

Qeyd:
Vurğuna təkcə öz yazdıqlarına görə deyil, Nizami də daxil olmaqla Ədəbiyyatımızın sarsılmaz və əbədi sütunlarını təşkil edən bir çox ədiblərimizi indi şipşirin, axıcı doğma Ana dilimizdə oxuduğumuza görə minnətdar olmalıyıq…. yoxsa, bəzi yazıq bixəbərlər, vay onların halına ki, … …. …. …. …

Müəllif: Zaur USTAC.

© Zaur USTAC,2018. Bakı.
WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ
#zaurustac #zaur #ustac #yazarlar #sevin_ki_seviləsiz
#heryeredebiyyat #həryerədəbiyyat

NƏCİBƏ İLKİNLƏ GÖRÜŞ OLUB

Bu gün – 13 oktyabr 2018 – ci ildə  S. Rəhimov adına Ədəbi İctimai Birliyin təşkilatçılığı ilə  Sumqayıt şəhərində tanınmış söz adamı, hamımızın sevimlisi şair-publisist Nəcibə İlkinlə görüş təşkil olunub. Respublikamızın müxtəlif regionlarından çoxsaylı ədəbiyyatsevərlər Nəcibə İlkin sözünün işığına yığışıblar. Sevimli şairə müxtəlif diplomlar və fəxri fərmanlarla təltif olunub və o da öz növbəsində oxuculara imzalı kitablarını hədiyyə edib. Olduqca məhsuldar keçən görüşü  ilin çox maraqlı və yaddaqalan tədbirlərdən biri hesab etmək olar.

43878594_2143397475918982_8083122635686281216_n

 

YAZARLAR.AZ olaraq Nəcibə xanımı təbrik edir, yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzu edirik. Uğurlarınız bol olsun.

YAZARLAR.AZ

İlham Qazaxlı – DAHİ SABİRƏ İTHAF

14650128_799797880161047_7280538605259733463_n

 

DAHİ SABİRƏ İTHAF

Mən belə əsrarı qana bilmirəm,
Qanmaz olub da dayana bilmirəm…
M.Ə.Sabir.

Qələmin od ələdi nadanların başına,
Dedin, bəlkə cahillər əməlindən daşına,
Kimsə məhəl qoymadı sənin bu təlaşına,
Nə demişdin- hamısı təsdiqin tapdı bir-bir,
Rəhmət sənə, min rəhmət ey, müdrik, dahi – Sabir.!

Müftəxoru-əyyaşı satiranla daşladın,
Qələmini rüşvətxor -mollalara tuşladın,
Ömrün gözəl çağında- baharında qışladın,
Hər vuranda tək gəldi.., yixdı bizi “tək səbir”,
Rəhmət sənə, min rəhmət ey, müdrik, dahi – Sabir.!

Qamçıladın durmadan vicdanı murdarları,
Haqqa dəvət eylədin, nəfsi, gözü darları,
Daima rüsvay etdin, hoqqabaz dindarları,
Mövhumatı yıxmağa görmədi xalq bir tədbir,
Rəhmət sənə min rəhmət ey müdrik, dahi – Sabir !

Haqq səsini car etdin, duymadılar səsini,
Uçurdun qələminlə şərin məqbərəsini,
Tutdun istedadınla satira zirvəsini,
Qorxutmadı gözünü nə edam, nə də Sibir,
Rəhmət sənə, min rəhmət ey, müdrik- dahi Sabir !

“Pendir istədi tülkü qarğadan”- quyruq qısıb”,
“Oxutmuram əl çəkin”- söylədi avam kasıb,
“Millət tarac” olsa da, o vaxtdan hamı susub,
Susmağıyla bu millət qazdı özünə qəbir,
Rəhmət sənə min rəhmət,ey müdrik ulu Sabir.!

Bu yuxulu millətə qalib gəldi istibdad,
Yadlara doğma oldu, özünəsə oldu yad,
Qazaxlı rəhmət dilər, sənə ey böyük ustad,
Daha bu cəmiyyətə tənqid də kar eləmir,
Rəhmət sənə, min rəhmət ey, müdrik, dahi – Sabir !

Müəllif : İlham Qazaxlı.
13.10.2016.

13-14 oktyabr tarixlərində müddətli müqavilə əsasında müəllimlərin işə qəbulunun dördüncü turu üzrə elektron sənəd qəbulu həyata keçiriləcək.

42117027_493388431127308_1258854394766557184_n

 

Müddətli müqavilə ilə işə qəbul üzrə növbəti tura start verilir!

13-14 oktyabr tarixlərində müddətli müqavilə əsasında müəllimlərin işə qəbulunun dördüncü turu üzrə elektron sənəd qəbulu həyata keçiriləcək.
Dördüncü turda müddətli müqavilə ilə müəllimlərin işə qəbulu üzrə əvvəlki turlarda uğur qazanmayan, müəllimlərin işə qəbulu üzrə builki və ötənilki müsabiqədə iştirak edən şəxslər qatıla bilərlər.
Müəllimlərin işə qəbulu üzrə ötənilki müsabiqədə uğur qazanmış müəllimlər ikinci iş yerində müddətli müqavilə ilə işləmək məqsədilə sözügedən prosesdə iştirak edə bilərlər.

İLKİN MƏNBƏ:

YAZARLAR.AZ

11 oktyabr – Beynəlxalq Qızlar Günüdür

gulu

Bu gün  – 11 oktyabr – Beynəlxalq Qızlar Günüdür.

Beynəlxalq Qızlar Gününün qeyd olunması barədə qətnamənin qəbuluna dair təşəbbüs BMT Baş Assambleyasında Kanada tərəfindən irəli sürülüb. Qətnamənin qəbulu ilə bağlı prosedurlarla Kanadanın qadın problemləri üzrə naziri Rona Embrouz məşğul olub.

2011-ci ilin dekabr ayının 10-da, BMT Baş Assambleyası Beynəlxalq Qızlar Gününün 2012-ci ilin 11 oktyabr tarixindən başlayaraq qeyd olunması ilə bağlı qətnamənin qəbulunu səsverməyə çıxarıb.

Bu günün keçirilməsində əsas məqsəd diqqəti qızların hüquqlarının müdafiəsinə, oğlan və qızlar arasında gender bərabərliyinin təmin olunmasına, müxtəlif növ ayrıseçkilikdən və baxımsızlıqdan əziyyət çəkən qızlara yönəltməkdir.

YAZRLAR.AZ

Sona Abbasəliqızı “Sükut haray çəkir…” adlı yeni kitabını təqdim edib.

Sona Abbasəliqızı müasir xanım şairlərimiz arasında öz deyim tərzi olan çox az saylı söz sahiblərindən biridir. Onu və yaradıcılığını bir cümlə ilə belə ifadə etmək olar: “Sonaın özü el qızı, sözü el sözüdür…”  Mərd insanları sevirəm. Xüsusi ilə bu şəxs xanım olduqda ona qarşı rəğbətim birə min artır. Sizə tutduğunuz düzgün yolda mətin addımlar, yaradıcılığınızda yeni-yeni uğurlar arzu edirik, Sona xanım. Heç nəyə baxmayaraq həyat devam edir və Sona xanım uğurları bir-birinin ardınca sıralayır. Çox kövrək misraları ilə qəlbləri fəth edən, könüllərdə taxt quran Sona Abbasəliqızı bu günlərdə “Sükut haray çəkir…” adlı yeni kitabını təqdim edib:

43604507_697785307260276_674785404251013120_n

Söhbətin bu yerində Sizi Sona xanımın söz sarayına  səyahət edir və bu ananın, bu xanımın, bu el qızının könül dünyası ilə baş-başa buraxıram. Var olun…

 

 

Daha

Həsrətin sinəmə baş qoyub yatır,
Sükutdan səbrimin qulağı batır.
Ayrılıq qırovu saçlarımdadı,
Qalmayıb nə ahım, amanım daha.

Ruhuma çən kimi çöküb intizar,
Arzumu yumaq tək büküb intizar.
Ömrü ilmə-ilmə söküb intizar,
Qalmayıb getməyə gümanım daha.

Dərdin ürəyimdə ucaldıb saray,
Kövrəlib içimdə sənsiz bir haray.
Fələk qapı döyür anlarımı say,
Bilmir çoxdan bitib zamanım daha.

Ocağım qaralır, közüm ağlayır,
Dağım təpələnir, düzüm ağlayır.
Yıxılıb səbrimdən dözüm ağlayır,
Dərdin qucağıdır ünvanım daha.

 

============================================================================

Heyif

Gəzirəm sinəmin dərd dağlarında,
Ayrılıq yurd salıb yaylaqlarımda.
Adın quruyubdu dodaqlarımda,
Mən səni unuda bilmirəm, heyif.

Acı taleyimdən küsüb gedirəm,
Əlimi bəxtimdən üzüb gedirəm.
Qurumuş çeşmə tək susub gedirəm,
Mən səni unuda bilmirəm, heyif.

Sonayam,yarpaq tək əsir ürəyim,
Bir bağlı boxçadır bu sirr ürəyim.
Düşüb həsrətinə əsir ürəyim,
Mən səni unuda bilmirəm, heyif.

============================================================================

Bivəfa dünya

Bir əlində cəfa, birində səfa,
Heç kim ölümünə tapmayıb şəfa.
Ulu peyğəmbərə qılmayıb vəfa,
Əzəldən yaranıb bivəfa dünya.

Dağlar bu dünyanın alın qırışı,
Dəryalar,dənizlər gözümün yaşı.
Qəlbində bu uca hikməti daşı,
Əzəldən yaranıb bivəfa dünya.

Soruş lalələrin qara xalından,
İbrət al həyatın qeylü-qalından.
Tutma iki əlli haram malından,
Əzəldən yaranıb bivəfa dünya.

Əzəldən dərdləri təzədi,-tərdi:
Min ildi gözlərdən göz yaşı dərdi:
Sona,milyon ili torpağa sərdi:
Əzəldən yaranıb bivəfa dünya.

============================================================================

 

Allah sevgisi
(Minacat)

Sən, ey ucalardan uca Allahım,
Sənsən müşkülləri açan, Allahım!
Sənin dərgahına açlıb əlim,
Adınla bağlıdır hər bir əməlim.

Tək sənin eşqindir könlümün varı,
Bu eşqlə çiçəklər arzu baharı.
Sözün bağçasıdır sinəmdə ürək,
Adınla açılır o çiçək-çiçək.

Müqəddəs,qüdrətli ey ulu Tanrı,
Çırp mənim ömrümdən qaranlıqları.
Ilahi,kimim var səndən savayı?!
Adlnla nurlanır könül sarayı.

Bu ağlar qəlbimin eşit ahını,
Açıq et üzümə öz dərgahını.
Geyindir sözümə sən hikmət donu,
Sənsən düşüncəmin əvvəli,sonu.

Tükənməz qudrətin,min bir adın var,
Sənin hər adına etiqadım var.
Bütün hökmlərin hökmdarısan,
Haqqın,ədalətin vəfadarısan!

Əvvəlim də torpaq,sonum da torpaq,
Sən verən mübarək donumdu torpaq.
Mənim bu ömrümdən ötən hər anın ,
Boynundan asılıb sənin fərmanın.

Can da,can alan da sənin əsirin,
Gizlidir,mubhəmdir həmişə sirrin.
Hökmünü vermisən əbədiyyətin,
Muradı səndədir hər bir niyyətin.

Qəlbimə həyan ol,ey Pərvərdigar,
Sənə tükənməyən məhəbbətim var!
Dərdin çeşməsinə dönsə də gözüm,
Sənin səfqətinlə isinir sözüm!

43632624_697785337260273_2492009122573058048_n

 

YAZARLAR.AZ

Bir sevgilin ola Seulda… – Şəmil Sadiq

 

22117628_10211388203953186_1468300976_o

Bir sevgilin ola Seulda…

Bir qıyıq göz sevgilin ola,
Sən onun, o sənin dilin bilməyə…
Bircə kəlmə üçün zülm çəkəsən… 
Hər şeyə ‘’good’’ deyib, güləsən ancaq,
Əlinlə-qolunla yorub özünü,
Gözlərin dil aça, durasan ancaq…
Bu dəm yadına ‘’Very Good’’ düşə,
Ya da başqa dildəki ‘’Krasivaya’’…
Deyəsən, o gülə, sən zənn edəsən,
Könlünə gedən yolları fəth eyləmisən…

Sevə bir sarmaşıq, bir çinar kimi,
Sarılmasına da güləsən ancaq,
Bir sarmaşıq kimi, bir ağac kimi
dilsiz-ağızsız…

Bir sevgilin ola həm də bütpərəst,
‘’Ya sən islamı qəbul eylə mənim dinimə gəl,
Ya da məni təlim elə məzhəbi isayə gəlim,’’
Şərt qoymayasan, Şəhriyar kimi…
Səssiz səmirsiz, Buddaya gedib,
Təzim edəsən arzularınçün,
Sonra bilinməz makolli içib,
Bəyənməsən də, Good deyəsən,
Buddanı ürəkdən tərifləyəsən,
… Səhərə qədər…

Ona uşaq kimi oyun qurasan,
Deyəsən ‘’Sevirəm’’ sizdə necədir?,
Sarang hamnida, deyə, gülərək.
Gözünə baxaraq, təkrarlayasan.
O da sakitcə pıçıldayaraq,
– Yes, Sarang hamnida,
deyə, alovlanasan.
Ürəyin gülə,
Diləyin gülə,
Kələyin gülə.

Sevib sevildiyin, çılğın anında
Vaxt yaxandan tuta, çıxıb gedəsən,
Sənə buraxılmış ipək dəsmalın,
Gözünə, könlünə sıxıb gedəsən.

Bir sevgilin ola səndən uzaqda,
Sevəsən bir ömür kənardan onu…
Hardadır, necədir xəbərsiz kimi,
Sevəsən daima öz bildiyin tək…

Çox uzaqda, əlin yetməyən,
Məsələn, Seulda, ola sevgilin,
Nə gedə biləsən, nə də o gələ…
Həsrətin vüsala dönüşməsini
Dada bilməyəsən bir ömür boyu…
Xəyalla qurasan eşqin məclisin…
Şərabı tək süzüb, təkcə içəsən.

Müəllif: Şəmil Sadiq

İLKİN MƏNBƏ:

http://senet.az/bir-sevgilin-ola-seulda-s%C9%99mil-sadiq/