Qəşəm Nəcəfzadə – Oktyabr şeiri…

1393010620_1392629120_64136808

Oktyabr şeiri

Getdi payızlar, qışlar
Fikrimizin ucunda soyuyan çaylar getdi.
Öldü bizi tanıyan dostlar, tanışlar
Bir az keçmişi xatırlamaq gecikdi…

Getdi yarpağı qovan pişik, pişiyi qovan itlər, itləri qovan külək,
Küləyi qovan payız
Payızı qovan vaxt…
Vaxtın dalınca bir qız,
Bir qızın dalınca bir göz… Getdi

Getdi aftobusda oturacaqlarımız
Getdi dayanacaqlar,
Getdi qarşısından dayandığımız dükanlar, şüşələr, güzgüllər,
Şüşələrdə şəkillərimiz getdi…

Kafelər güncündə yerlərimizi tutdular
Yerlərimizi, yerlərimizi.
Saçlarımın ağ işığında əllərin uçdu
Üstümüzdən əllərimiz töküldü
Əl izləri üstümüzdən söküldü,
əl izləri, əl izləri…

Xəbərçilər bizi daha unutdular…
Bizi axırıncı dəfə harda görmüşdülər?
Xatırlamırlar…
Xəbərçilər, xəbərçilər…

Atanın, ananın, bacılarının adlarını unutdum
Unutdum, unutdum…
Daha xəbərin yoxdu ağrılarımın yerindən.
Ağrılarımın yerindən…
Daha gəlmək istəmirik nə sən bizə, nə mən sizə
Istəmirik, istəmirik…
Getdi saatlar, “10”-lar, “14”-lər, “15”-lər.

Bizi bir nəfər tanıyan olsaydı
Gələrdik özümüzə…
Heç olmasa bir xəbərçi…

Getdi tramvaylar, maşınlar, taksilər, qatarlar
Buludlar, durnalar, adamlar.
Biri ləngiyə bilsəydi -bir kəlmə qədər
Heç mən də yazmazdım bu yağışlı şeiri…

Müəllif:  Qəşəm Nəcəfzadə

Advertisements

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Google foto

Google hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış /  Dəyişdir )

%s qoşulma