Yağış yağır – Zaur Ustac

13716187_866600963473044_6709336779849909518_n

Yağış yağır

Yağış yağır.
Göydən yerə nur çilənir,
qətrə-qətrə,
damcı-damcı,
şırıl-şırıl…
Elə bilki,
qətrə-qətrə
göydən yerə paklıq enir,
damcı-damcı
saflıq enir,
şırıl-şırıl
insanların günahların, şübhələrin
yumaq üçün tələsir…
İldırımlar çaxıb keçir,
dəstə-dəstə,
lopa-lopa,
topa-topa…
Dümağ, qara
buludlar da axıb keçir.
İldırımlar şaqqıldayıb, çaxır göydə,
Yerdə, bəzi nanəciblər qorxur bundan.
ildırımlar ürəklənir sanki, bundan
daha güclü, qorxunc səslə şaqqıldayır,
hədələyir….
qansızları,
arsızları,
barsızları…
Bu dünyaya yamaq olan,
O. dünyaya yaramayan,
Hər cür alçaq, fərsizləri….
Fəzaların bağrın dələn,
gur səsiylə,
rişələrlə
ildırımlar deyir sanki,
ey mürvətsiz, binəvalar,
az zülm edin insanlara…..
Vaxt olar ki,
gömülərsiz torpaqlara….
Qorxun yerdən,
qorxun göydən,
Nəhayətdə qorxun məndən!!!
Topa-topa buludlar da axıb gedir,
qətrə-qətrə,
damcı-damcı,
şırıl-şırıl,
yer üzünə enmək üçün;
məsalınlı,
qəlbigeniş,
safdiləkli,
insanların gen qəlbinə dolmaq üçün….
Məsalnından öpmək üçün….
Onun nəcib əməlinə,
O, Göylərin “ÇOX SAĞOLUN” yetirməkçün….
30.05.1992.(18:00) Ağdam – Yusifcanlı.

Advertisements

Vahid ÇƏMƏNLİ: ANA şeiri.

vahid

ANA 

Bir an gecikəndə bənövşə kimi,
Doqqazın ağzında bitirdin, ana.
Bir ′′ana′′ deyəndə, əvəzində sən,
Yüz dəfə ′′can′′ deyə öpürdün, ana.

Beşiyim başında qaldın yuxusuz,
Qoymadın böyüyəm hissiz, duyğusuz,
Böyüdə-böyüdə məni qayğısız,
Özün gəncliyini itirdin, ana.

Nə toyda şad oldun, nə də düyündə,
Unutdun ətrini gül-çiçəyin də,
Bu qədər qayğını zərif çiyində,
Bilmədim, nə təhər götürdün, ana?

Vahidəm, sinəmdə dağ neçə-neçə,
Qarışdı gözümdə gündüzlə gecə,
Mən səni dünyadan aparım necə?
Sən məni dünyaya gətirdin, ana.

Müəllif: Vahid ÇƏMƏNLİ.

Vahid ÇƏMƏNLİ: AĞDAMIM, AĞDAMIM…

vahid

ÇAĞDAŞ  AĞDAM  ƏDƏBİ  MÜHİTİNİN  NÜMAYƏNDƏLƏRİ  SİLSİLƏSİNDƏN:

 

 

Yadına düşəcəyəm…

 

Riyaziyyat müəllimi
Tez-tez “Vahid” deyəcək.
Dostlar məni anacaq,
Dostlar köks ötürəcək,
Yadına düşəcəyəm.

Küçə dardı, sığmayır
Bura qoşa adamlar.
Bəs hardadı görəsən,
Küçənin darlığından
Eyləyən giley-güzar.
Küçənin ortasında,
Donub, sanki bir xəyal-
Qoşa addım səsini
Dinləyərsən nitqi lal…
Küçənin daş yaddaşı
Varaqlanar küləklə.
Bir vaxt “çıx get” deyərkən,
Mən çevrilib gedəndə,
Sönən ayaq səslərim
Yenə həmin ahənglə
Səslənəcək ürəkdə,
Yadına düşəcəyəm…

Yasəmən budağına
Yenə quşlar qonacaq.
Bahar təbəssümünlə
İsinən tər ləçəklər,
Həsrətli ahlarından
Alışacaq, yanacaq.
Çox sevdiyin gözlərin
Bulud kimi dolacaq.
Əksim üstə göz yaşın
Zərif naxış salacaq,
Yadına düşəcəyəm.

Arabir darıxanda,
Gəzməyə çıxacaqsan.
Baharda yarpaqlarda,
Qışda bəyaz qarlarda
Əksinə baxacaqsan.
Bəzən körpə uşaq tək,
Dodağını büzərək
Hara boylanacaqsan?
Baxıb xoşbəx halına
Güləcəyəm doymadan…
Mən ki az-az gülərdim,
Qaraqabaqdım yaman,
Xəyalına duman tək
Qonacağam bircə an,
Yadına düşəcəyəm.

Gözlərindən qızartı
Çəkən əlvan üfüqlər,
Günəşin batdığını
Sənə verəcək xəbər.
Günəşın qayıtmağı
Bir də qaldı sabaha.
Bir axşam Günəş kimi
Batsam da üfüqlərdə,
Sabah yenə Günəş tək
Gələn deyiləm daha.
Sən də qəlbində ümid
Ta gözləmə sübhədək,
Səhər mənsiz gələcək,
Günəş mənsiz gələcək,
Yadına düşəcəyəm,
Yadına düşəcəyəm…

 

 

 

Hər kiməm, beləyəm…

Hər kiməm, beləyəm, öz aləmim var,
Bir tufan çağlayır içimdə mənim.
Durub boylanıram yar gələn yola,
Od tutub alışır içim də mənim.

Fərqi yox yolların enişi, diki,
Gedirəm boz gurd tək, bir aslan təki,
Sözdən bal çəkirəm, yüküm bal yükü,
Bal verir arım da, beçəm də mənim.

Vətənim ürəyim, vətənim qalam,
Nə qədər xam yerdə hələ iz salam…
İnana bilmərəm yollarda qalam,
Səliqə-səhman var köçümdə mənim

Dəli Çəmənliyəm, ürəyim dolu,
Basaram bağrıma mən sağı, solu,
Getdiyim Haqq yolu, ədalət yolu,
Yollar Tanrınındı, seçim də mənim!

Baxıram göy üzü sanki bir ayna,
Qardaşım, yaxşı bax yollara, dayna…
Könlünü şad elə, qol götür oyna,
Ruhum var bu ölçü-biçimdə mənim.

Yanar bir baxışla aşıqın canı.
Mərd ol, dözümlü ol, iradən hanı?
Dərdi ver dağlara, bir süz dörd yanı,
Qəmin də mənimdi, qəmçın də mənim!

Vahidəm, düşmərəm heç xam xəyala,
Ölərəm, kimsədən qalmaram dala.
Ömür köhlənimi çapım dördnala.
Yollarda çıxacaq dincim də mənim.

 

 

DOSTUM

Hesabdan əlasan, əhsən huşuna…
Baxmaram ömrünün cavan yaşına.
Dünyanın dərdini yığıb başına,
Mənə dərdini çək, deyirsən, dostum

Dağda dəyirmanın, xırmanda dənin,
Çəməndə naxırın, dəryada gəmin,
Özün də göylərdə – bala, nə qəmin?,
Niyə baş güzünə döyürsən, dostum?

Fikirdən, xəyaldan gərginəm, gərgin,
Bəxtimi özümdən saldınm didərgin,
Sevincdə keçəri, qəm də ötərgi,
Niyə ürəyini yeyirsən, dostum?

Çox da aciz bilmə məni ay dədə,
Yüz yerim ağrısa, alsam min zədə,
Çəkilən deyiləm mübarizədən,
Deyəsən qapımı “döyürsən”, dostum?

Dərd etmə özünə may belə getdi,
Xəzan belə gəldi, yay belə getdi,
Ömür belə gəldi, ay belə getdi,
Çatmazsan, dalınca yüyürsən, dostum.

Ömrə zinət verər hər şeyin safı,
Yaman çox uzatdıq deyəsən lafı,
Mən bir söz aşiqi, sən söz sərrafı,
Maşallah, dedikscə deyirsən, dostum…

 

Şirvanın…

Bu torpaqda bu yurdda,
Sabirin səsi yaşar.
Nəsimi ülviyyəti,
Səhhət həvəsi yaşar,
Xəqaninin, Seyyidin
Ölməz nəfəsi yaşar,
Od oğlu, od qızıdır
Hər övladın, Şamaxı.

Qucağı bol bəhrəli
Düzlərindən keçəndə,
Şeh qoxulu gülləri
Dəstələyib biçəndə,
Pirsaatın suyunu
Ovuşlayıb içəndə,
Sandım, axdı qanıma
Yanar odun, Şamaxı

Çiçək olar ürəyim
Pirqulu yaylağında,
Günəş olub yanaram
Dədəgünəş dağında,
Bir gilə üzüm yedim
Barlı üzüm bağında,
Damağımdan getmədi
Bu bal dadın, Şamaxı

 

Müəllif:  Vahid Çəmənli

Vahid Vahid

Vahid Gasimov

 

MÜƏLLİFİN ÖZ SƏSİ İLƏ  – Ağdam,səni düşündükcə. . .  ŞEİRİ:

Rafiq AĞDAMLI – CAN QARABAĞİM

aafag

ÇAĞDAŞ  AĞDAM  ƏDƏBİ  MÜHİTİNİN  NÜMAYƏNDƏLƏRİ  SİLSİLƏSİNDƏN:

 

CAN QARABAĞİM

YAMAN AĞİR DƏRDDİR VƏTƏN HƏSRƏTİ,
FİKRİMDƏN ÇİXMAYİR YURD, YUVAM QƏTİ,
BƏLALAR BÜRÜYÜB BU MƏMLƏKƏTİ,
ALOVLAR İÇİNDƏ HƏM SOLUM, SAĞİM,
İLLƏRDİR İNLƏYİR CAN QARABAĞİM.

ARZULAR PUÇ OLDU, ÖMÜR DƏRBƏDƏR,
HƏSRƏTİN İÇİNDƏ BİZİ BOĞUR SƏR,
YALANLAR, HİYLƏLƏR DÜŞMƏNDƏN BETƏR,
YURDSUZ XOŞ KEÇMƏYİR ÖTÜŞƏN ÇAĞİM,
İLLƏRDİR İNLƏYİR CAN QARABAĞİM.

DƏRDİN QƏLB SİZLADİR, BAŞİN DUMANLİ,
SƏNSİZ BİZ HEÇ NƏYİK NÖKƏRLİ, XANLİ,
YAŞAMAQ DEYİL Kİ, OLSAQDA CANLİ,
QOVRULDU, KÜL OLDU KÖKSÜNDƏ BAĞİM,
İLLƏRDİR İNLƏYİR CAN QARABAĞİM.

BOĞUR ÖZ İÇİNDƏ CƏHALƏT BİZİ,
YAMAN EYLƏDİLƏR HEY ALƏT BİZİ,
SİNDİRDİ, MƏHV ETDİ BU HALƏT BİZİ,
YÜKLƏNDİ ÜST-ÜSTƏ BELƏCƏ DAĞİM,
İLLƏRDİR İNLƏYİR CAN QARABAĞİM.

BİR İGİDİN ÖMRÜ KEÇİB ARADAN,
BAXMAQDAN BEZİBDİR GÖZÜM QARADAN,
TƏKCƏ ÜMÜD QALİB SƏNƏ YARADAN,
YA RƏBBİM KÖMƏK OL MƏHV OLSUN YAĞİM,
İLLƏRDİR İNLƏYİR CAN QARABAĞİM.

26.05.2017

Müəllif:  Rafiq Ağdamlı

VİDADİ AĞDAMLI – ” Vidadiyəm,viranə olubdu yurdum…” – ŞEİRLƏR.

VİDADİ AGDAMLI

ÇAĞDAŞ  AĞDAM  ƏDƏBİ  MÜHİTİNİN  NÜMAYƏNDƏLƏRİ  SİLSİLƏSİNDƏN:

BAXIRAM HALIMIZ BU GÜN YAMANDI

Ay köçkünlər,gəlin sizə söyləyim,
Baxıram halımız bu gün yamandı.
Yaman əli açıq olub vətənim,
Erməni kilsəsi pulsuz qaz aldı,
Baxıram halımız bu gün yamandı.

Ermənilər düşmən deyil,deyirlər
Düşmənimiz qan içəni bilirlər,
Yetimin evini gəlib sökürlər.
O,ev sökən qazı yaman payladı,
Baxıram halımız bu gün yamandı.

Mən daş tökdüm,bir ev tikəm körpəmə,
Neçə məmur gəldi o gün evimə,
Bildiriş verdilər mənim əlimə.
Bir otaqda günüm yaman qaradı,
Baxıram halımız bu gün yamandı.

Daşımı yığdılar,tez apardılar,
Məni el içində çox alçatdılar,
Üstümə qoçular ayaq açdılar.
Bilmirdim məmurun qoçusu vardı,
Baxıram halımız bu gün yamandı.

Vidadini çox sarsıltdı bu xəbər,
Deyəsən qırılır bu son ümüdlər,
Didərginə pulla verilir evlər.
Komitəmiz hara baxır,nə haydı?
Baxıram halımız bu gün yamandı.

 


 

NƏNƏM AĞU DEYİB,FƏRYAD EDİRDİ

Bu gecə yuxumda gördüm atamı,
Evimizdə oturmuşdu kədərli.
Gördüm o nurani qoca babamı,
Dağılan evində get-gəl edirdi,
Nənəm ağu deyib,fəryad edirdi.

Bağ-bağat yanmışdı,tüstülənirdi,
Körpə oğlum ata deyib gəzirdi,
Məzarıstan şumlanmışdı,yox idi.
Oyandım yuxudan,əlim əsirdi,
Nənəm ağu deyib,fəryad edirdi.

Açdım aynabəndi hər tərəf zülmət,
Yaman tapdanıbdı,namus həm qeyrət,
Atamın qəbrinə qalmışam həsrət.
Zülmətdən oğlumda əl eləyirdi,
Nənəm ağu deyib,fəryad edirdi.

İstədim mən qaçam zülmət içinə,
Dayandım babamın bir an səsinə,
O,silah almışdı qoca əlinə.
Qalxın ərənlərim,qalxın deyirdi,
Nənəm ağu deyib,fəryad edirdi.

Haçan alınacaq qisası yurdun?
Qeyrətin,vicdanın birdə namusun!
Vidadi,tutsanda sən haqqın yolun.
Çoxu haqsız olub ,dövran edirdi,
Nənəm ağu deyib,fəryad edirdi.


 

HAÇAN GÜLƏCƏKDİ ÜZÜMÜZ BİZİM?

Yenə də tənhalıq,yenə istirab,
Haçan güləcəkdi üzümüz bizim?
Talehin hökmüdü,əzab cəkirəm,
Boş qalıb nədənsə mənim əllərim,
Haçan güləcəkdi üzümüz bizim?

Yenə qılınc çəkir,zülmət üstümə,
Cin-şərtin görünür mənim gözümə,
Tənhalıq çökübdü qərib evimə.
Sığmır yerə-göyə bəlalı dərdim,
Haçan güləcəkdi üzümüz bizim?

Ya rəbb bu bəlamı,yoxsa intiqam?
Bununçünmü məni doğmuşdu anam?
Qovr edir sinəmdə bu dərdli yaram.
Otaq hövlak gəlir üstümə mənim,
Haçan güləcəkdi üzümüz bizim?

Ümüdlər içində ümüdsüz qaldım,
Xəzəl tək torpaqda düşüb saraldım,
Viranə çölləri gəzib dolandım.
Axtarır yarımı mənim gözlərim,
Haçan güləcəkdi üzümüz bizim?

Vidadiyəm,viranə olubdu yurdum,
Başqa bir dünyaya yönəlib yolum,
Dərdimə əlacı mən kimdən sorum?
Boş qalıb nədənsə mənim əllərim,
Haçan güləcəkdi üzümüz bizim?


 

ÇAQQALLAR ASLANA ƏDƏB ÖYRƏDİR

Hansı bir zamana gəlib cıxmışıq,
Çaqqallar Aslana ədəb öyrədir.
Cavanlıqdan qocalığa çatmışıq,
Uşaq ağsaqqala yolda göstərir.
Çaqqallar Aslana ədəb öyrədir.

Adət itib harınlaşıb çoxları,
Şeytan azdırıbdı bu insanları,
Çirkablı su basıb bütün yolları,
Qohum-qardaş bir-birini hey didir,
Çaqqallar Aslana ədəb öyrədir.

Ey tanrım qarşında qulam biləsən,
Bəlkə azğınlara bir dərs keçəsən.
Dağılır bu dünya axı deyəsən,
Axı illər keçir,ömürdə gedir,
Çaqqallar Aslana ədəb öyrədir.

Vidadi odlanır baxıb dörd yana,
Bilmir baş götürüb getsin hayana,
Qovrulur baxdıqca hey yana-yana.
Uşaq ağsaqqala yolda göstərir.
Çaqqallar Aslana ədəb öyrədir.

 

Müəllif:  Vidadi Ağdamli Şair

“DÖRD SUAL” – IN İYUN QONAĞI – ƏJDƏR ƏLİZADƏ.

əjdər.

“DÖRD SUAL” -ın   İYUN   qonağı  dəyərli  şairimiz,  jurnalist – yazarımız,  ƏJDƏR  ƏLİZADƏ  oldu: 

QISA  ARAYIŞ:

(Əlizadə Əjdər Cəbrayıl oğlu 1953-cü ildə Ağdam şəhərində anadan olmuşdur. İxtisasca jurnalist, mühəndis, “Tibet” Şərq Təbabəti (Nəbzlə diaqnostika və təbii üsullarla müalicə) mütəxəssisidir. Yazıları “Trud”, “İnşaatçı”, “Xalq”, Ağdamın “Lenin Yolu” qəzetlərində dərc olunmuş, oçerk və reportajları Ağdam Yerli Radio Verilişləri Redaksiyasında mütəmadi səsləndirilmişdir. Gündəlik çıxan “İki Sahil” qəzetində işlədiyi 4 il ərzində 2 mindən çox məqalələri dərc  olunmuşdur. 2001-ci ildən “Kirpi” Satira Yumor Jurnalında feiyeton şöbəsinin redaktorudur. 1983-cü ildən SSRİ Jurnalistlər İttifaqının, 1993-cü ildən isə Azərbaycan Jurnalistlər birliyinin üzvüdür. Həsənbəy Zərdabi adına Diplom və “Qızıl Qələm” Fəxri Media Mükafatı laureatıdır. Tikinti sahəsində Səmərələşdirici təkliflər müəllifidir. Ailəlidir, 2 oğul və 2 qız atasıdır.)

 

 

– Saalam, ƏJDƏR  müəllim!

–  Salam!

-“YAZARLAR” jurnalı olaraq, YAZARLAR.AZ –da  yayımlanmaq şərti ilə oxucu zövqünü formalaşdırmaq, oxucuların mütaliəsini istiqamətləndirmək,  əsasən də yeniyetmələrdə,  gənclərdə,   mütailə vərdişlərinin formalaşmasına  məqsədyönlü  şəkildə təsir  göstərmək  üçün  aşağıdakı DÖRD sualı cavablandırmanızı  xahiş edirik:

– Buyurun!

-İlk oxuduğunuz kitab hansıdır?

– 6 yaşım olanda evimizdə olan latın qrafikası ilə çap edilmiş 1939-cu ilin kitabı idi.  Adı yadımda deyil, ancaq bizim evdə uşaqlar hamısı  birinci bu kitabı oxuduğundan kitab özü dəqiq yadımdadır..

– İlk oxuduğunuz iri həcmli kitab hansıdır?

– İlk oxuduğum kitab qalın həcmli (səhv etmirəmsə Məhəmməd Füzulinin) “Leyli və Məcnun” kitabı olmuşdur.

– İlk oxuduğunuz çoxcildli kitab hansıdır?

– Bu yəqin ki,  “Min bir gecə nağılları” olub.

– İlk oxuduğunuz xarici ədəbiyyat nümunəsi hansıdır?

– Teodor Drayzerin “Dahi” əsərini oxumuşam.

– Sualları cavablandırdığınız üçün təşəkkür edirik.  Eyni zamanda  bu yaxınlarda “SEVGİ DƏ BİR DÜNYADIR”  adlı yeni kitabınızın işıq üzü görməsi münasibəti ilə təbrik edir, yeni-yeni yaradıcılıq uğurları arzu edirik. Sağ olun!

– Sağ olun!

 

YAZARLAR.AZ

 

ƏJDƏR ƏLİZADƏ – QƏZƏLLƏR

əjdər.

ÇAĞDAŞ  AĞDAM  ƏDƏBİ  MÜHİTİNİN  NÜMAYƏNDƏLƏRİ  SİLSİLƏSİNDƏN – ƏJDƏR ƏLİZADƏ  QƏZƏLLƏR:

 

ÖLÜRƏM…

Bir əlac et mənə ey nazlı nigarım, ölürəm,
Qalmayıb zərrə qədər səbri-qərarım, ölürəm.

Hanı bəs bağladığın eşqə səfa, əhdə vəfa,
Tənhayam, gəl görüşək, gül üzlü yarım, ölürəm.

Həsrətin üzdü məni, gör nə bəlalar çəkirəm,
Yetış imdada, sınıb sədəfli tarım, ölürəm.

Donuram mən sazağından, nə edim, fəsli-qışın,
Gözüm yollarda qalıb, güllü baharım, ölürəm.

Gəl dirilt hisslərimi, qoyma, saralıb soluram,
Görəcəksən, sovuşub bağımda barım, ölürəm.

O isti hənirtinə indi ehtiyac duyuram,
Gəlişinlə əriyər, şaxtalı qarım, ölürəm.

Əjdərəm, hifz elə sən dərdü-bəladan, gözəlim,
Bilirsən, əlindədir hər ixtiyarım, ölürəm.

16.06.2017

 

Sevgililər yar kimidir…

Sevdiyim, gəl yaxına, sevgililər yar kimidir,
Təsvir eyləyim səni, olanların var kimidir.

Qaşların yaydı gülüm, kipriklərin ox, sanıram,
Gözlərin dərinləşib, eşqə giriftar kimidir.

Ləblərin sanki, pətək, tərpənəndə bal süzülür,
Həsrətin çəkmədəyəm, günüm ahu-zar kimidir.

Üzün gül parçasıdır, müşk ilə ənbər qoxuyur,
Buxaq ağ, sinən dümağ, Savalanda qar kimidir.

Həyəcan boğur səni, qalxıb-enir şux təpələr,
Qabarıb ənbərçinin, bir cüt mələs nar kimidir.

Doxsan-altmış bədənin çox yaraşır gərdəninə,
Belin çox incə, zira, gümüş kəmər dar kimidir.

Əjdərəm, sevgi-məhəbbət bağının bağbanıyam,
Sənin hər olanların bostanımda bar kimidir.

15.06.2017

 

FƏLƏYİN ÇƏRXİ ÇÖNƏNDƏ…

Fərz edirik olmayan bəzi şeyi var kimi.
Görənlər də dinməyir, bəzi yalaqlar kimi,

Eşşək indi at olub, gör necə də kişnəyir,
At da başın sallayıb, susub ulaqlar kimi.

Əyrilər kef eyləyir, düz döyülür heç nədən,
Hey burulur burunlar eyni qulaqlar kimi.

Təbaşiri satırlar apteklərdə həb deyə,
Gölmə suyu xod gedir, buzlu bulaqlar kimi.

Yağla şorun qiyməti bərabərdir, işə bax,
Hörməti yox insanın, düzdə alaqlar kimi.

Ət yerinə hər əti nuş edirik, dinmirik,
Varmayırıq fərqinə, türkcə salaqlar kimi.

Hibrid etdik kimləri “Yanlar” ilə bir zaman,
Gizlənib içimizdə sanki, calaqlar kimi.

Etibar yox onlara, mən nə bilim neyləyir,
Söykənib day-daylara bəlkə çolaqlar kimi…

09.06.2017

 

QƏZƏL…

Qəlbimi məhv eləyər qüssə-kədər, sübhə qədər.
Ruhu uçmuş bədənim lərzə gedər, sübhə qədər.

Eşqə düşdüm, oda yandım, nə bəladır çəkirəm,
Ömrümün tən yarısı getdi hədər, sübhə qədər.

Gözəlim, kaş biləsən, yatmayıram mən gecələr,
Hicrinə dözməliyəm mən nə qədər, sübhə qədər.

Yanıram, odlanıram, nəydi günahım görəsən,
Zərbə almış ürəyim üsyan edər sübhə qədər.

Yarımın ovqatını təlx eləyərmi görəsən,
Ahu-zar etdiyimi görsə əgər, sübhə qədər.

Əjdərəm, ərz edirəm, bagü-baharım sənsən,
Nə yazıq, ayrılığın qəlbi didər sübhə qədər.

06.06.2017

Müəllif:  Əjdər Əlizadə

Rahim ÜÇOĞLANLI – KİÇİK TƏPƏ SANMA MƏNİ – şeirlər.

13872925_1734294990152317_526155371049050644_n

Çağdaş Ağdam ədəbi mühitinin tanınmış nümayəndəsi Rahim ÜŞOĞLANLI poeziya çələngindən bir neçə yarpaq…

TƏNHA QANADIMA BİRCƏ TAY GƏTİR

Nə vaxtdır ay gülüm uzaqlardasan,
Gələndə ləçəkdən mənə pay gətir..
İkisin sarı seç,birin qırmızı,
Qoynunda gizlədib nara qoy gətir..

İkisin gözümə təpim ağlayım,
Birin hər gün öpüm,hər gün qoxlayım..
Sayını çox etmə,pünhan saxlayım,
Götür ağ əlinlə bir-bir say gətir..

Rahimi gəl qurtar sən ahu zardan,
Könlünü qəmdən al,ruhunu dardan..
Gəl uçaq birlikdə bu dərdli yerdən,
Tənha qanadıma bircə tay gətir.!

Rahim Üçoğlanlı Rzayev
Ağdam-06.06.2017

 

KİÇİK TƏPƏ SANMA MƏNİ

Mən bir uca qarlı dağam,
Kiçik təpə sanma məni..
Şəkk gətirib varlığıma,
Görə-görə danma məni..

Zirvəm uca hər quş ötməz,
Qartal qonar,qarğa yetməz..
Yonulsam da rəngim itməz,
Əbəs yerə yonma məni..

Bil özüməm getsəm hara,
Qəlbim agdır,cismim qara..
Sal Qaya de innən sora,
Başqa adla anma məni..!

Rahim Üçoğlnlı Rzayev
Ağdam – 07.06.2017

 

 

İSTƏYİR

Hərdən,ara, yoxla məni,
Könlüm yaman yar istəyir..
Sənsiz ahu zar eyləyir,
San ki xəstə nar istəyir..

Bir dağam çiçəyim solub,
Qəm kədərlə dərəm dolub..
Günəş vurub çat-çat olub,
Zirvəm elə., qar istəyir..

Güzar eylə çıx yoluma,
Gəl.,əkil gül tək soluma..
Lütf eylə qız,gir qoluma,
Sol budağım.,bar istəyir..!

Rahim Üçoğlanlı Rzayev
Ağdam-11.06.2017

FƏLƏK GÖZDƏN SALIR MƏNİ

Bilmirəm heç neyləmişəm,
Fələk gözdən salır məni..
Üfləyir qara ney kimi,
Həzin-həzin,çalır məni..

Aman vermir özüm olam,
Çağlayıb boşalıb,dolam..
Qoymur bitib canda qalam,
Tez özümdən alır,məni..

Dərdlərimə baxıb gülür,
Nə əl tutur nə qəm bölür..
Gül oluram,tikan bilir,
Yar bağından yolur,məni..

Rahim üçün divan qurub,
Əldə qılınc yanda durub..
Tam öldürmür boyun vurub,
Tən ortadan bölür məni.!

Rahim Üçoğlanlı Rzayev
Ağdam-13.06.2017

ÇOBAN QARDAŞ

Çoban qardaş,diqqət eylə sürünə,
Sanma belə dərk eləmir,qoyundu..
Nəvaziş et sığal çək hər birinə,
Bil ki dünya başdan-başa oyundu..

Bilmək olmaz yaradanın işlərin,
Ac qoyarsan birdə köçməz köçlərin..
Vaxtı gələr boşda qalar dişlərin,
Elə bilmə quyruq haqdan payındı..

Qəribliyə salma şair sözlərin,
Çoban qardaş,qoy açılsın gözlərin..
Bir gün sönər yəqin ocaq közlərin,
Baxarsan ki,qazanda tək boyundu..

Rahim Üçoğlanlı Rzayev
Ağdam-14.06.2017

 

NƏ AMAN NƏ AH EDƏCƏM

Bir gün səni alıb,ürək,
Bu köksümdən yox edəcəm..
Yerinə bir daş qoyacam,
Sevincimi çox edəcəm..

Atacam kədər qəmimi,
Tutacam mən də dəmimi..
Eşqlə yükləyib gəmimi,
Ac ruhumu tox edəcəm..

Yazmaram,dərdim qalacaq,
Dəyib daşlara solacaq..
Dəftərim kaman olacaq,
Qələmimi ox edəcəm..

Yaxın qoymayıb kədəri,
Lal,kar olub bir qədəri..
Yaşayıb şahdan betəri,
Nə aman,nə ah edəcəm..

Rahim Üçoğlanlı Rzayev
Ağdam-15.06.2017

 

Müəllif: Rahim Ucoglanli

Zaur USTAC: DAĞLAR

10492474_515384861927991_1935368515370670425_n

Zaur USTAC

 

DAĞLAR

                                          Ruhuna min rəhmət dədə Ələsgər…

 

Nədəndi, ürəyim döyünür yenə,

Gördükcə hüsnündə məlalı, dağlar?!

Yağı cövlan edir, dağıdır yenə,

Qoynunda büsatı, cəlalı, dağlar!

*      *      *

De, çoxmu çəkərik zülüm-zilləti????

Movcud hal -vəziyyət üzür milləti,

Onsuz da  düşmənin puçdu niyyəti,

Ordumun beşiyi, vüsalı, dağlar!

*      *      *

Dünya belə qalmaz, dəyişər zaman,

Yenə dövran olar, həmənki dövran,

Bulaqlar başında məclislər quran,

Oğullar ərsəyə gələli, dağlar!

*      *      *

Ustac bulud kimi dolub, ağlamır,

Köksünün yarası qaysaq bağlamır,

Bir bilsən ruhumu nələr çuğlamır,

Doğacaq nə zaman Hilalın, dağlar?!

07.05.1995.  Marağa.

Müəllif: Zaur Ustac

 

Zaur USTAC NƏ İSTƏYİM!?

1401643904_10325179_630250573735472_5909019764705268671_n

NƏ İSTƏYİM

Mən vurğunam, qələm qaşa
Şux qamətin bir tamaşa,
Yanağında xallar qoşa,
Daha səndən nə istəyim?
* * *
Təkrarsızdı xətti-xalın
Al rəngi var, yanağının,
Qıvrım telin, qulac saçın,
Daha səndən nə istəyim?
* * *
Ustac deyər sözün düzün,
Nə əksilməz, öyməz özün,
İlham pərim qara gözün,
Daha səndən nə istəyim?

15.04.1991. Yusifcanlı.

Müəllif: Zaur Ustac “USTADNAMƏ” kitabından,
© Zaur USTAC,2016. Bakı.