BİR DAHA XATIRLADIRIQ Kİ, TORPAQLARIMIZIN İŞĞALI DAVAM ETDİKCƏ VƏ XOCALI LƏKƏSİ TƏMİZLƏNƏNƏ QƏDƏR FEVRAL AYINDA YAZARLAR.AZ SUSACAQ…. ZAUR USTACIN “ORİYENTİR ULDUZU” – dan BİR PARÇA PAYLAŞARAQ, HƏM MÜBARİZ İBRAHİMOVU FEVRAL AYINDA ANIR, HƏM DƏ MÜƏLLİFİN DİLİ İLƏ NƏ ETMƏLİ OLDUĞUMUZU NİŞAN VERİRİK…

1-d0bad0bed0bfd0b8d18f

BİR DAHA XATIRLADIRIQ Kİ, TORPAQLARIMIZIN İŞĞALI DAVAM ETDİKCƏ VƏ XOCALI LƏKƏSİ TƏMİZLƏNƏNƏ QƏDƏR FEVRAL AYINDA YAZARLAR.AZ SUSACAQ…. ZAUR USTACIN “ORİYENTİR ULDUZU” – dan BİR PARÇA PAYLAŞARAQ, HƏM MÜBARİZ İBRAHİMOVU FEVRAL AYINDA ANIR, HƏM DƏ MÜƏLLİFİN DİLİ İLƏ NƏ ETMƏLİ OLDUĞUMUZU NİŞAN VERİRİK…

 

 

…..O, bir peşəkar kimi insan orqanizminin bu vəzyyətdə çox davam gətirə bilməyəcini bilirdi, ancaq mümkün qədər çox, çox dovşan ovlamaq lazımdı, yol azuqəsi üçün- o, düşündü. Hiss edirdi ki, istəmədiyi hərəkətləri edir, beyni sarsıdıcı uğultunun, canqa-curuq səs-küyün içində sızıldayırdı. Yaralanmasa da, özünü yaxşı hiss etmirdi. Lazım olmadığı anda qalxır, fırlanırdı. Qəflətən gicgahında arı sancdı sanki, əlini başına apardı, deyəsən başına nəsə dəymişdi. Yəqin, “AQS” qəlpəsidi, gör a, bir belə ehtiyatla hazırlaş, dəbilqəni götürmək yaddan çıxsın, indi əgər başımda olsa idi, heç bu zibil də başıma dəyməzdi, bir az da qırardım bu şərəfsizlərdən, ona görə komandirlər həmişə deyərdi ki, “kaska” əsgərin ikinci başıdı, döyüşə “kaska”-sız gedən elə bil, bir başla gedir, ona da bir şey olanda, bax belə olur – dedi öz-özünə Seyid, ancaq hər şey qaydasında idi, Seyid axırıncı əl qumbarasın yaxınlaşmaq istəyən qrupun üzərinə atdı. Bir yandan uğultu, bir yandan yaralı dovşanların cığıltısı Seyidin beyninə işləyirdi. Gözü açıq olsa da, arada sanki, yumulur, gözünün qabağına dağlar gəlir, həmişə Günəşin batdığı yerdə, Günbatanda GÜNƏŞ doğurdu. O, başını silkələdi- əstəğfirullah, bu nədi o, Gündoğana baxdı dan yeri al qana boyanmışdı, ancaq Günəş dağların arxasında doğmaqda idi, Günbatanda. Seyid ani olaraq nəsə düşünüb, tüstü şaşkasının birini çəkib, atdı. İkincisini də onunun bir az qabağına atdı. Ətrafı qırmızıya, boza çalan göy tüstü bürüdü. Seyid mövqeyindən çıxıb, sökülmüş asfalt örtüklə torpağa tərəf getdi. İndi o, örtüyün qurtardığı yeri, bizim bağlardan sökülən beton dirəkdən olan səkini aydın görürdü. Bu anda çıp, çıp iki səs gəldi qulağına, öndən bir balaca sağ tərəfdən sanki, iki arı eyni anda sancdı. Bu, it arıları ilə çox oynadım a, deyəsən – düşündü Seyid. Sol böyründə ağrı hiss etdi, əlini yumşaq komfilyaj köynəyinin üstü ilə aşağı sürüşdürdü. Solda, aşağıda baş barmaq girən yara açılmışdı, bu da son – düşündü Seyid. Üzünü göyə tutub, Allahım, bu mərtəbəni mənə çox görmə, yaralı bu şərəfsizlərə əsir etməginən- dedi. Üstündə quru otlar olan torpağı görürdü. İstədi ora çatıb, torpağın üstünə uzanıb, dincəlsin. Səkiyə üç-dörd addım var idi, hər tərəf tüstü idi, hiss etdi ki, iki dəstəkli avtomatı ona ağırlıq edir istədi atsın, ancaq  komandirlərinin sözü qulağında cingildədi:-  “Əsgərin silahı arvadından irəlidir!”- atmadı, avtomat özü sürüşüb düşdü əlindən. Bir, iki addımladı, səkiyə çatdı, indi beş-altı santılıq səki onun qabağını kəsmişdi. Bu qədər dağları, dərələri aşasan bir “barduru” keçə bilməyəsən- düşündü Seyid. Son gücünü toplayıb, bir addım da atdı, nəsə,  nə vaxtsa murdar dığaların əli ilə tökülmüş asfalta yıxılmaq istəmirdi. İstəyirdi ki, illərdi mərd ogulların nəşinə təşnə qalan, şərəfsiz düşmən əsarətində inləyən VƏTƏN TORPAĞINA yetirsin özünü… Ayağı səkiyə ilişdi, yıxılmadı səndələdi bir az… Yavaşca sağ dizi üstə çöküb, sag böyrü üstə uzandı- sol yaman incidirdi- sağ əlini torpağa tərəf uzatdı, başını qaldırıb, həsrətlə baxdı burnunun ucundakı torpağa; İlahi hələ çoxmu öz torpağımızda həsrətlə baxacayıq öz torpağımıza-dedi və başını qolunun üzərinə qoydu. Hiss etdi ki, iradəsini itirir, istədi gözlərini yumsun, ancaq  göz qapaqları sözünə baxmadı. İstədi sol əlini qaldırıb, gözlərini yumsun. Qolunu bir az qaldırdı, ancaq axıra qədər qalxmadı yanına düşdü. Göy üzünə baxa-baxa kelmeyi-şəhadət gətirdi. Daha heç nə düşünmürdü,  gedirdi üzü Günbatanda doğan Günəşə tərəf gedirdi… Sanki, kimsə onu gəzdirirdi; bura Ağdərədi, bura Kəlbəcərdi, bura Laçındı, bura Göyçədi, bura Borçalıdı,bura Dərbənddi, bura İrəvandı, bura Zəngəzurdu, bura Təbrizdi,   bura Füzulidi, bura Zəngilandı, bura Qubadlıdı, bura Cəbrayıldı, bura Xocavənddi, bura Ağdamdı, bura Xocalıdı, bura Xankəndidi, bura Şuşadı- Qaladı eee, Qala- bura QARABAĞDI- bura dünyanın mərkəzidi, bura bəşəriyyətin beşiyidi, bura ADƏMİN vətənidi, bura AZƏRBAYCANDI, bu torpaqlar türk oğluna UCA TANRININ ərmağanıdı, bu torpaq Adəmin yoğrulduğu torpaqdı, bu torpağın uğrunda ŞƏHİD olmaq hər kəsə nəsib olmur… O, quş kimi idi, sərhəd tanımırdı. Elə bil, bir az əvvəl   bir səkinin əlində aciz qalan adam deyildi. Üzü Günbatanda doğan Günəşə doğru gedirdi. Birdən dayandı mən hara gedirəm belə, bəs bu mənə deyilənləri necə çatdırım Vətən oğullarına, düşüncəsi ilə uçdu göylərə…

İndi, Günbatanda bir ulduz parlayır, elə parlayır, elə parlayır ki, sanki, gəl, gəl, bu tərəfə gəl, buralar səni gözləyir deyir…

07-21 fevral 2011. BAKI.

   TAM TƏHLÜKƏSİZ  BU LİNGLƏRDƏN OXUMAQ OLAR:

https://oxuzal.wordpress.com/zaur-ustac-oriyentir-ulduzu/

http://www.kitabxana.net/files/books/file/1430716832.pdf

http://anl.az/el/Kitab/2016/uz_ou.pdf

http://www.ebooks.az/book_Q46EB1Uk.html

Advertisements

TƏQVİMDƏ BU GÜN: – 17 Yanvar – İCTİMAİ-SİYASİ XADİM, TANINMIŞ AKTYOR SƏMƏD HƏTƏMOVUN AD GÜNÜDÜR.

550094_476687989065693_572478975_n

TƏQVİMDƏ BU GÜN: – 17 Yanvar – İCTİMAİ-SİYASİ XADİM, TANINMIŞ AKTYOR SƏMƏD HƏTƏMOVUN AD GÜNÜDÜR. – BU GÜN MÜNASİBƏTİ İLƏ SƏMƏD MÜƏLLİMİ TƏBRİK EDİR, İCTİMAİ – SİYASİ İŞLƏRİNDƏ VƏ YARADICILIQDA  UĞURLAR ARZU EDİRİK… VAR OLUN…  UĞURLARINIZ BOL OLSUN….

QISA  ARAYIŞ:

17 Yanvar 1963 – də Ağdam rayonu,  Yusifcanlı kəndində anadan olub.   1980 – ci ildə, Yusifcanlı kənd orta məktəbindən , 1984 – cü ildə isə    Azərbaycan Dövlət Mədəniyyət  və İncəsənət Universitetindən – Dram və Kino Aktyoru – məzun olan, Səməd müəllim hal-hazırda Ümid Partiyası sədrinin müavini vəzifəsində çalışır. Səməd müəllim eyni zamanda olduqca müxtəlif mövzulu sənədli  filimlərin səsləndirilməsi sahəsində fəaliyyət göstərir.  Beləki, bu qəbildən olan flimlərin sonuda oxuduğumuz və ya eşitdiyimiz – səsləndirdi : Səməd Yusifcanlı  imzası, məhz Səməd müəllimə məxsusdur.  Səməd  Hətəmov evlidir.  Üç övladı, iki nəvəsi var. Bakı şəhərində yaşaır.

YAZARLAR.AZ olaraq, bugünkü təbriklərə qoşuluruq, bir daha  Ad gününüz mübarək, Səməd müəllim… Uğurlarınız bol olsun… Var olasız…

YAZARLAR.AZ

Zaur USTAC: “LAZIM” GƏLSİN şeiri.

lazim

“LAZIM”  GƏLSİN…

Ya ağ olub, ya da qara,

İstəyirəm, bozum gəlsin…

Dar quranlar, salıb tora,

İstəyirəm, çözüm gəlsin…

*        *        *

Cümlə-cahan batıb qara,

Təbiət də çəkib dara,

İnsan oğlu möhtac qora,

İstəyirəm, Yazım gəlsin…

*        *        *

Bixəbər, nanəcib gəlib,

Soylu gəlib, nəcib gəlib,

Haram gəlib, vacib gəlib,

İstəyirəm, “Lazım” gəlsin…

*        *        *

Gəl, daşı tök, ətəyindən,

Möhkəm yapış xötəyindən,

Can əta et, pətəyindən,

Şahə qalxan, sazım gəlsin…

*        *        *

Ustac Haqqdan görüb, deyər,

“Gündə bircə xurma yeyər”,

Sazı öyər, sözü öyər,

Doğru görən, gözüm gəlsin…

16.01.2018. (13:00 – 10’)  Bakı.

 

Müəllif: Zaur Ustac
© Zaur USTAC,2018. Bakı.
WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ

#zaurustac #yazarlaraz #ustacaz #yazar #ustac

Zaur USTAC: – BƏNÖVŞƏ şeiri.

24993637_1549296738499459_1987073738013257772_n

BƏNÖVŞƏ

Kimi öyər, bənövşəni,
Kimi qara, qara yaxar…
Bənövşənin od həsrəti,
Qarı da yandırıb, yaxar…
* * *
Bulaq başı buz, sırsıra,
Əlin düşə, köz ısıra,
Rəbbim yol verməz qüsura,
İçindən can qalxıb, baxar…
* * *
Ustacam, xeyməm laməkan,
Rusqat verə, qıla imkan,
Tər bənövşəm olar kankan,
Qar içindən çıxıb, qoxar…
12.12.2017. Bakı. (12:25) 12’

Müəllif: Zaur Ustac
© Zaur USTAC,2017. Bakı.
WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ

#zaurustac #yazarlaraz #ustacaz #yazar #ustac

QOY GEDİM, QAYTARMA  MƏNİ DÜNYAYA – Vidadi AĞDAMLI.

VİDADİ AGDAMLI

QOY GEDİM, QAYTARMA 
MƏNİ DÜNYAYA
Gəlişi dəhşətdi, gedişi yaman,
Qoy gedim, qaytarma məni dünyaya.
Hərəyə bir taleh yazıb yaradan, 
Bulud tənə edir, artıq durnaya,
Qoy gedim, qaytarma məni dünyaya.

Tülkü toyuqlara çobanlıq edir,
Dovşan şir önündə darğalıq edir,
Siçan pişik üçün yorğalıq edir.
Qarğa rişxənd edir,göldə sonaya,
Qoy gedim, qaytarma məni dünyaya.

Ayı nərə çəkmir, aslanlar susub,
Pələng qarşısında çaqqallar durub,
Sərçələr oxuyur,bülbüllər susub.
Açılmır ürəyim baxsam haraya,
Qoy gedim, qaytarma məni dünyaya.

Cənnət guşəmizdə dığalar gəzir,
Şairi bu dərdlər tapdayır,əzir
Toyuq qarşısında xoruzlar əsir.
Həsrətli qalmışıq cənnət-qalaya,
Qoy gedim, qaytarma məni dünyaya.

Sazan lal qalıbdı kilki önündə,
Bir məna qalmayıb qeyrət sözündə,
Alçaqlar tük gəzir mərdin gözündə.
Siçan yaman dolub, bizim tarlaya,
Qoy gedim, qaytarma məni dünyaya.

Vidadini yaman sıxdı bu dövran,
Xəcalət çəkirəm, Dubay yolundan,
Keçi xərc istəyir, bu gün qoyundan.
Baş əyir begamont,hərdən tulaya
Qoy gedim, qaytarma məni dünyaya.

 

Rahim Üçoğlanlı mükafatlandırıldı.

23031646_573211903079176_4516818401513874878_n

Rahim Üçoğlanlı mükafatlandırıldı. O, “Qızıl Qələm” mükafatına layiq görülüb.

 

Ağdamda yaşayan və yazıb-yaradan Rzayev Rahimin (Rahim Üçoğlanlı) yaradıcılığı Kütləvi İnformasiya İşçılərinin Həmkarlar Komitəsi tərəfindən yüksək qiymətləndirib. Beləki, Kütləvi İnformasiya İşçılərinin Həmkarlar Komitəsi Rəyasət Heyyətinin 29 oktiyabr 2017-ci il tarixli qərarı ilə poeziya sahəsində yazıb-yaradan Rahim Üçoğlanlı “Qızıl Qələm” mukafatına layiq görülüb.

 

“YAZARLAR.AZ” olaraq, şairi bu ali mükafata layiq görülməsi münasibəti ilə təbrik edir, ona yeni-yeni yaradıcılıq uğurlar arzu edirik.

Rahim Üçoğlanlı – BU GÜN BİR GÜNAH ETMİŞƏM…

18057900_1198449873597498_8558196670842235397_n

 

BU GÜN BİR GÜNAH ETMİŞƏM

Qoy yaradan bağışlasın,
Bu gün bir günah etmişəm.
Bir gözəli eşqlə süzüb,
Köks ötürüb,ah etmişəm.

Görüb,təzim eyləmişəm,
İçin-için göynəmişəm.
Bir mələkdir söyləmişəm,
Heyrət ilə pah.,etmişəm.

Baxdıqca o şux xanıma,
Od düşüb yazıq canıma,
Həsrəti çəkib yanıma,
Qəlb evimdə şah,etmişəm.
Ağdam-02.10.2017

Müəllif:  Rahim Ucoglanli

Yağış yağır – Zaur Ustac

13716187_866600963473044_6709336779849909518_n

Yağış yağır

Yağış yağır.
Göydən yerə nur çilənir,
qətrə-qətrə,
damcı-damcı,
şırıl-şırıl…
Elə bilki,
qətrə-qətrə
göydən yerə paklıq enir,
damcı-damcı
saflıq enir,
şırıl-şırıl
insanların günahların, şübhələrin
yumaq üçün tələsir…
İldırımlar çaxıb keçir,
dəstə-dəstə,
lopa-lopa,
topa-topa…
Dümağ, qara
buludlar da axıb keçir.
İldırımlar şaqqıldayıb, çaxır göydə,
Yerdə, bəzi nanəciblər qorxur bundan.
ildırımlar ürəklənir sanki, bundan
daha güclü, qorxunc səslə şaqqıldayır,
hədələyir….
qansızları,
arsızları,
barsızları…
Bu dünyaya yamaq olan,
O. dünyaya yaramayan,
Hər cür alçaq, fərsizləri….
Fəzaların bağrın dələn,
gur səsiylə,
rişələrlə
ildırımlar deyir sanki,
ey mürvətsiz, binəvalar,
az zülm edin insanlara…..
Vaxt olar ki,
gömülərsiz torpaqlara….
Qorxun yerdən,
qorxun göydən,
Nəhayətdə qorxun məndən!!!
Topa-topa buludlar da axıb gedir,
qətrə-qətrə,
damcı-damcı,
şırıl-şırıl,
yer üzünə enmək üçün;
məsalınlı,
qəlbigeniş,
safdiləkli,
insanların gen qəlbinə dolmaq üçün….
Məsalnından öpmək üçün….
Onun nəcib əməlinə,
O, Göylərin “ÇOX SAĞOLUN” yetirməkçün….
30.05.1992.(18:00) Ağdam – Yusifcanlı.

Vahid ÇƏMƏNLİ: ANA şeiri.

vahid

ANA 

Bir an gecikəndə bənövşə kimi,
Doqqazın ağzında bitirdin, ana.
Bir ′′ana′′ deyəndə, əvəzində sən,
Yüz dəfə ′′can′′ deyə öpürdün, ana.

Beşiyim başında qaldın yuxusuz,
Qoymadın böyüyəm hissiz, duyğusuz,
Böyüdə-böyüdə məni qayğısız,
Özün gəncliyini itirdin, ana.

Nə toyda şad oldun, nə də düyündə,
Unutdun ətrini gül-çiçəyin də,
Bu qədər qayğını zərif çiyində,
Bilmədim, nə təhər götürdün, ana?

Vahidəm, sinəmdə dağ neçə-neçə,
Qarışdı gözümdə gündüzlə gecə,
Mən səni dünyadan aparım necə?
Sən məni dünyaya gətirdin, ana.

Müəllif: Vahid ÇƏMƏNLİ.

Vahid ÇƏMƏNLİ: AĞDAMIM, AĞDAMIM…

vahid

ÇAĞDAŞ  AĞDAM  ƏDƏBİ  MÜHİTİNİN  NÜMAYƏNDƏLƏRİ  SİLSİLƏSİNDƏN:

 

 

Yadına düşəcəyəm…

 

Riyaziyyat müəllimi
Tez-tez “Vahid” deyəcək.
Dostlar məni anacaq,
Dostlar köks ötürəcək,
Yadına düşəcəyəm.

Küçə dardı, sığmayır
Bura qoşa adamlar.
Bəs hardadı görəsən,
Küçənin darlığından
Eyləyən giley-güzar.
Küçənin ortasında,
Donub, sanki bir xəyal-
Qoşa addım səsini
Dinləyərsən nitqi lal…
Küçənin daş yaddaşı
Varaqlanar küləklə.
Bir vaxt “çıx get” deyərkən,
Mən çevrilib gedəndə,
Sönən ayaq səslərim
Yenə həmin ahənglə
Səslənəcək ürəkdə,
Yadına düşəcəyəm…

Yasəmən budağına
Yenə quşlar qonacaq.
Bahar təbəssümünlə
İsinən tər ləçəklər,
Həsrətli ahlarından
Alışacaq, yanacaq.
Çox sevdiyin gözlərin
Bulud kimi dolacaq.
Əksim üstə göz yaşın
Zərif naxış salacaq,
Yadına düşəcəyəm.

Arabir darıxanda,
Gəzməyə çıxacaqsan.
Baharda yarpaqlarda,
Qışda bəyaz qarlarda
Əksinə baxacaqsan.
Bəzən körpə uşaq tək,
Dodağını büzərək
Hara boylanacaqsan?
Baxıb xoşbəx halına
Güləcəyəm doymadan…
Mən ki az-az gülərdim,
Qaraqabaqdım yaman,
Xəyalına duman tək
Qonacağam bircə an,
Yadına düşəcəyəm.

Gözlərindən qızartı
Çəkən əlvan üfüqlər,
Günəşin batdığını
Sənə verəcək xəbər.
Günəşın qayıtmağı
Bir də qaldı sabaha.
Bir axşam Günəş kimi
Batsam da üfüqlərdə,
Sabah yenə Günəş tək
Gələn deyiləm daha.
Sən də qəlbində ümid
Ta gözləmə sübhədək,
Səhər mənsiz gələcək,
Günəş mənsiz gələcək,
Yadına düşəcəyəm,
Yadına düşəcəyəm…

 

 

 

Hər kiməm, beləyəm…

Hər kiməm, beləyəm, öz aləmim var,
Bir tufan çağlayır içimdə mənim.
Durub boylanıram yar gələn yola,
Od tutub alışır içim də mənim.

Fərqi yox yolların enişi, diki,
Gedirəm boz gurd tək, bir aslan təki,
Sözdən bal çəkirəm, yüküm bal yükü,
Bal verir arım da, beçəm də mənim.

Vətənim ürəyim, vətənim qalam,
Nə qədər xam yerdə hələ iz salam…
İnana bilmərəm yollarda qalam,
Səliqə-səhman var köçümdə mənim

Dəli Çəmənliyəm, ürəyim dolu,
Basaram bağrıma mən sağı, solu,
Getdiyim Haqq yolu, ədalət yolu,
Yollar Tanrınındı, seçim də mənim!

Baxıram göy üzü sanki bir ayna,
Qardaşım, yaxşı bax yollara, dayna…
Könlünü şad elə, qol götür oyna,
Ruhum var bu ölçü-biçimdə mənim.

Yanar bir baxışla aşıqın canı.
Mərd ol, dözümlü ol, iradən hanı?
Dərdi ver dağlara, bir süz dörd yanı,
Qəmin də mənimdi, qəmçın də mənim!

Vahidəm, düşmərəm heç xam xəyala,
Ölərəm, kimsədən qalmaram dala.
Ömür köhlənimi çapım dördnala.
Yollarda çıxacaq dincim də mənim.

 

 

DOSTUM

Hesabdan əlasan, əhsən huşuna…
Baxmaram ömrünün cavan yaşına.
Dünyanın dərdini yığıb başına,
Mənə dərdini çək, deyirsən, dostum

Dağda dəyirmanın, xırmanda dənin,
Çəməndə naxırın, dəryada gəmin,
Özün də göylərdə – bala, nə qəmin?,
Niyə baş güzünə döyürsən, dostum?

Fikirdən, xəyaldan gərginəm, gərgin,
Bəxtimi özümdən saldınm didərgin,
Sevincdə keçəri, qəm də ötərgi,
Niyə ürəyini yeyirsən, dostum?

Çox da aciz bilmə məni ay dədə,
Yüz yerim ağrısa, alsam min zədə,
Çəkilən deyiləm mübarizədən,
Deyəsən qapımı “döyürsən”, dostum?

Dərd etmə özünə may belə getdi,
Xəzan belə gəldi, yay belə getdi,
Ömür belə gəldi, ay belə getdi,
Çatmazsan, dalınca yüyürsən, dostum.

Ömrə zinət verər hər şeyin safı,
Yaman çox uzatdıq deyəsən lafı,
Mən bir söz aşiqi, sən söz sərrafı,
Maşallah, dedikscə deyirsən, dostum…

 

Şirvanın…

Bu torpaqda bu yurdda,
Sabirin səsi yaşar.
Nəsimi ülviyyəti,
Səhhət həvəsi yaşar,
Xəqaninin, Seyyidin
Ölməz nəfəsi yaşar,
Od oğlu, od qızıdır
Hər övladın, Şamaxı.

Qucağı bol bəhrəli
Düzlərindən keçəndə,
Şeh qoxulu gülləri
Dəstələyib biçəndə,
Pirsaatın suyunu
Ovuşlayıb içəndə,
Sandım, axdı qanıma
Yanar odun, Şamaxı

Çiçək olar ürəyim
Pirqulu yaylağında,
Günəş olub yanaram
Dədəgünəş dağında,
Bir gilə üzüm yedim
Barlı üzüm bağında,
Damağımdan getmədi
Bu bal dadın, Şamaxı

 

Müəllif:  Vahid Çəmənli

Vahid Vahid

Vahid Gasimov

 

MÜƏLLİFİN ÖZ SƏSİ İLƏ  – Ağdam,səni düşündükcə. . .  ŞEİRİ: