Adil Cəfakeş : TƏCNİSƏ KÖKLƏNDİ TƏB…

images

Adil Cəfakeş qələmindən süzülən sətirlər:

TƏCNİSƏ KÖKLƏNDİ TƏB

Təcnisə kökləndi təb,
Qələm cinasda yazdı.
Qışın şaxtasında da,
Aləm cinasda yazdı.

Ta açıqdı dər indi,
Söz bağımdan dərin di.
Batarsan, çox dərindi,
Sanma cinas dayazdı.

Ay Cəfakeş, ara dan,
Ara şəfəq, ara dan.
Şeytan çıxdı aradan,
Dərdin cin asta yazdı.


 

TƏCNİS

Bir baxın, nə gözəl sıralanıbdı,
O Sayad bunundu, bu Sayad onun.
İlahi, necə də gözəl yaraşır, 
O güllüsün geyib, bu saya donun.

Qış getdi, gəlibdi yaz ayın daha,
Bax yaz həftəsin də, yaz ayın da, ha !
Qız, qəlbin buzladı, yaz ayında ha,
Lap az qalıb ömrü, bu saya donun.

Cəfakeş, yazılıb yeddi “Sİ” nədə ?
Hansı not yer tutub yeddi sinədə ?
Püşk atdım hər notun yeddisinə də,
Gəlib adı düşdü, bu saya “DO”nun.


LƏNƏT SƏNƏ ÇƏRXİ – GƏRDİŞ

Lənət sənə çərxi – gərdiş,
Anan denən, atan denən.
Gör şairin nə gündədi, 
Xəcalət çək, utan denən.

Əl çəkib söz zinnətindən,
Keçdin nadan minnətindən.
Ayrı düşüb cənnətindən,
Çirkablarda batan denən.

Zaman vurub dönə – dönə,
Saldı məni gör nə günə.
Şair Adil demə mənə,
Artıq bəxti yatan denən.


 

SEVDANA BƏH -BƏH

Başqa hərif yoxdu eşq dəftərində,
Sənin sevdan “A”dı, sevdan “A” bəh – bəh.
Sevəndə bax belə sevmək lazımdı,
Min dəfə baş əydim sevdana, bəh – bəh.

Əsil sevda haqdan gələn sevdadı,
Sən sevdada sev ləzzəti, sev dadı.
Dedin rəfiqəmdi, bu qız Sevdadı,
Maşallah nə gözəl, Sevdana bəh – bəh.

Adiləm, zər atar kim “sə” mənimtək ?
Səməni cücərdər, kim səmənimtək ?
Denən səni sevməz, kimsə mənimtək,
Mən deyim fəxrlə sev dana, bəh – bəh.

 

Müəllif:  Adil Cefakes

Advertisements

Sona Abbasəliqızı – GÖYÇƏM şeiri.

27654772_543863449319130_8591094112387265799_n
GÖYÇƏM

Dərdin duvağını cəkib üzünə,
Kədərli gəlinə bənzəmə,GÖYÇƏ.
Həsrət dumanını asıb üzündən,
Gözəl camalını gizləmə,GÖYÇƏ.

Aglar sinən üstə həzin bulaqlar,
Serin çesmələri öpməz dodaqlar.
Şəlalə hörüklü qayaların var,
Zülfünü dərdinlə bəzəmə,GÖYÇƏ.

Ələsgər ocagı,ərənlər yurdu,
Namərdlər bəxtinə min hiylə qurdu.
Hər gün yal verdiyin bir gün qudurdu,
Qəfil qan ələndi izimə GÖYÇƏ.

Arzular qəlbimdə saçını yolur,
Sonalı günlərin saralır ,solur.
Adını cəkəndə gözlərim dolur,
Məndən vəfasızlıq gözləmə,GÖYÇƏ.

 

Müəllif: Sona İsmayılova 

Zaur USTAC : – DÜŞÜNÜRƏM şeiri.

zaur (1)

DÜŞÜNÜRƏM…

Soy, o soydur, kök, o kökdür, qan, o qan…

Lap, bir-iki bicbalanı qat gözə.

Boy, o boydur, qol, o qoldur, can, o can…

Təkəm-seyrək, kəm-kəsiri sat sözə.

Sual doğur, onda nədir çatmayan???

Cavab budur: – “Atillanın öfkəsi”!!!

Bizdə çatmır, dədələrin hikkəsi!!!

* * *

Çay, o çaydır, göl, o göldür, dan, o dan…

Ufaq-təfək olmayanı keç bizə.

Toy, o toydur, çöl o çöldür, xan, o xan…

Biraz böyük, biraz kiçik, keç sözə.

Qürub da o, onda nədir çatmayan???

Cavab sadə: – “Çingiz xanın öfkəsi”!!!

Bizdə çatmır, dədələrin hikkəsi!!!

* * *

Hay, o haydır, rum, o rumdur, biz, o biz…

Tərliyinə yapışanı ver yelə.

Say, o saydır, qom, o qomdur, diz, o diz…

Tutuşanda aşmayanı ver belə.

Bəs beləsə, onda nədir çatmayan???

Cavab təkdir: – “Sultan Fateh öfkəsi”!!!

Bizdə çatmır, dədələrin hikkəsi!!!

* * *

Rey, o Reydir, Şam, o Şamdır, yol, o yol…

İnsan həmin, adamlar o, düş düzə.

Köy, o köydür, kənd, o kənddir, el, o el…

Əsl qədim, tarix zəngin, xoş bizə???

Haqlı sual, onda nədir çatmayan???

Cavab yekdir: – “Xətainin öfkəsi”!!!

Bizdə çatmır, dədələrin hikkəsi!!!

* * *

Mey, o meydir, cam, o camdır, din, o din…

Əyri-müyrü düzəlişi yaz düzə.

Pay, o paydır, yem, o yemdir, hin, o hin…

Zaval gəlməz doğru sözə, yaz düzə…

Fəqət sual, onda nədir çatmayan???

Cavab birdir: – “Şah Qacarın öfkəsi”!!!

Bizdə çatmır, dədələrin hikkəsi!!!

* * *

Ley, o leydir, sar, o sardır, vağ, o vağ…

Yarasanı mixi xətlə yaz mizə.

Huy, o huydur, gül, o güldür, bağ, o bağ…

Dəmi boş ver, onu kəsir yaz bizə.

Sual həmin, onda nədir çatmayan???

Cavab netdir: – “Atatürkün öfkəsi”!!!

Bizdə çatmır, dədələrin hikkəsi!!!

15.03.2018. Bakı. (9:19 – 19’)

Müəllif: Zaur Ustac
© Zaur USTAC,2018. Bakı.
WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ

ADİL CƏFAKEŞ: – CİNAS SÖZÜN CİLASIDIR…

RUHUN ŞAD OLSUN, DƏDƏ  ƏLƏSGƏR….

26838f2db0

ADİL CƏFAKEŞ  QƏLƏMİNDƏ CİLALANMIŞ KƏLMƏLƏR….

TƏCNİS

Eh ! Keçmişdə qaldı əsil kişilər,
Artıq o dediyin baba ta yoxdu.
Kimi dindirirsən, deyir ürəkdən,
Heç mənim atama bab ata yoxdu.

Başının sağlığın əla san hələ,
Əllər baş kəsəndi, əl asan hələ.
Mən kimə deyim ki, əlasan, hələ –
Tuş gələ bilmədim babata, yoxdu.

Şax yeri, dayanma a ları, çəp – çüp,
Düz bax, seyr eləmə Aları çəp – çüp.
Adiləm, yazıblar “A” ları çəp – çüp,
Adımı yazmağa babat “A” yoxdu.

 


 

TƏCNİS

Dedim qız, nə gözəl yerişin varmış,
Dedi yox ay şair, gözəl ədamdı.
İncitmə sən Allah şairi dedim, 
Dedi incitmərəm, gözəl adamdı.

Dedi həmdəmim yox, hələ birdəyəm,
Dedim razısanmı, sənə bir dəyəm ?
Dedi sığınmağa yoxdu bir dəyəm,
Dedim gəl, ürəyim gözələ damdı.

Görməyim gözündə dedim pəri, nəm,
Sən eşq qayığımsan, mənsə pərinəm.
Dedi ay Cəfakeş, ilham pərinəm,
Dolub sevincindən göz ələ damdı.


 

AYAQLI TƏCNİS

Qəlbimi şumlayıb qəm dönə – dönə,
Nə əkib – becərib, nə dərdi məndən ?
Həsrətin karvanı keçir içimdən, 
Fələyin açdığı nə dərdi məndən ?
Bu yol hikkədi,
Yol acıqdı, gəl.

Bir arzum ölübdü hə, dəfindədi,
Zamanın neyində, hə dəfindədi.
Sinəm kəm taleyin hədəfindədi,
Nə qəmi yan keçməz, nə dərdi məndən.
Durma sən də keç,
Yol açıqdı, gəl.

Önüm qaya, sağ – sol uçqun, arxa xır,
Cəfakeşəm, bu çay dəli, arx ağır.
Bütün bədənimdən sanki arx axır,
Bilmirəm tökülən nə dərdi məndən.
Qəm qoşun çəkib,
Yola çıxdı, gəl.

Müəllif: Adil Cefakes

 

 

NƏMLİ QÖNÇƏLƏR – BU BAHAR DA BELƏ GƏLDİ – ŞAİRLƏRDƏN ŞEİRLƏR…

YAZARLAR.AZ  TƏQDİM  EDİR:

NƏMLİ QÖNÇƏLƏR – BU BAHAR DA BELƏ GƏLDİ – ŞAİRLƏRDƏN ŞEİRLƏR… Hər il ümid edirik ki, gələn Bahar daha fərqli olacaq… Olurmu, olmurmu çox nisbi məsələdir…. Bu kövrək hisslər şairlərimizin qələmindən bax belə  süzülüb  gəlir:

24993637_1549296738499459_1987073738013257772_n

 

” …BAHAR FƏSLİ YAZ AYLARI GƏLƏNDƏ

SÜSƏNLİ, SÜNBÜLLÜ, LALALI DAĞLAR….”  – ruhuna   min rəhmət Dədə Ələsgər…

images

YURD HƏSRƏTİ TANINMIŞ ŞAİR TƏVƏKKÜL GORUSLUNUN QƏLƏMİNDƏ:

GÖRƏN, BİLƏN YOX

Yenə bahar gəlir, yenə yaz gəlir,
Amma ki, yurduma gedən, gələn yox.
Qəlbləri bir həsrət, bir nisgil dəlir,
Çiçəyi açırmı, görən, bilən yox!

Eyvanda palşıqdan yuvasın qurub,
Şimşək tək şütüyüb, özünü yorub,
Hərdən də naqildə oturub, durub,
Qaranquş uçurmu, görən, bilən yox!

Xatirə boylanır köhnə, təzəli,
Vətən təsviridi sonu, əzəli,
O orman dilbəri, meşə gözəli,
Cüyürü qaçırmı, görən, bilən yox!

Kim görsün, kim bilsin xəbər halından,
Çıxıbmı nurani nənəm şalından,
Boylanıb , göz vurub Dəfin Yalından,
Günəşi saçırmı, görən, bilən yox!

Çəkirmi peç altda məstan xornalar,
Səfini düzübmü telli durnalar,
Arandan yol gələn naxır, fermalar,
Dağlara köçürmü, görən, bilən yox!!!…

28.02.2018

Müəllif:  Təvəkkül Goruslu Məmmədov   

 

 

BAHARLA GƏL

Göstərib nəhayət məharətini,
Bahar gözlüm, baharla gəl ömrümə.
Verib ürəyimə hərarətini,
Bahar gözlüm, baharla gəl ömrümə!

Bir ali qüvvənin təkanı ilə,
Yenə də öz yeri, məkanı ilə,
Çiçəyi, yarpağı, tikanı ilə,
Bahar gözlüm, baharla gəl ömrümə!

Fəsillər dördürsə, bahar göyçəyi,
Könülün, qəlblərin açan çiçəyi,
Çırtlayır butası, açır ləçəyi,
Bahar gözlüm, baharla gəl ömrümə.

Təbiətdə bahar, gözündə bahar,
Ləbində gül açan sözündə bahar,
Yanağında bahar, üzündə bahar,
Bahar gözlüm, baharla gəl ömrümə.

Havadan qoxuyan lətif nəfəsi,
Oyadır qəlblərdə sevda həvəsi,
Bahardı sevginin, eşqin Kəbəsi,
Bahar gözlüm, baharla gəl ömrümə!

02.03.2018

 

 

 

 

 

QARABAĞIMIZDAN, AĞDAMDAN RAHİM ÜÇOĞLANLI…..

SƏN OLMAYANDA

Nədən üzüm gülmür,açılmır eynəm,
Min hala düşürəm,sən olmayanda..
Həsrətin qəlbimi yandırıb yaxır,
Qovrulub bişirəm,sən olmayanda..

Şirinlik olmayır şeirim sözümdə,
Qəm kədər tökülüb bitir üzümdə..
Həyatın mənası itir gözümdə,
Həvəsdən düşürəm,sən olmayanda..

İçimdə cəmlənir,dünyanın qəmi,
Olur xəyallarım yelkənsiz gəmi..
San ki yem axtaran aç quşlar kimi,
Gülüm,yer eşirəm,sən olmayanda..

Rahimin çiyninə bir nisgil qonur,
Ulduzum titrəyir,günəşim sönür..
Hər yan qaranlığa zülmətə dönür,
Yolumu çaşıram,sən olmayanda.!
Ağdam-01.03.2018

Müəllif:  Rahim Ucoglanli 

 

 

TANINMIŞ  ŞAİRƏMİZ XURAMAN XANIM CAMALQIZININ QƏLƏMİNDƏ:

 

Şeir Gözleyirem

Şeir gözleyirem , bir az duyğulu,
Benövşe etirli, nergiz qoxulu,
Oxuduqca meni alıb götürsün,
Qara gözü xumar , xefif yuxulu.

En gözel eylemdi şeir söylemek,
Ne qeder zövqlüdü onu dinlemek,
Uçursan meleyin qanadlarında,
İlahi ilhama şükür ederek.

Sevginin özüdü, eşq dünyasıdı,
Ruhun qanadları alıb götürür.
Üreyin saflığı söz aynasıdı,
Xeyal dünyasına dalıb götürür.

Heyat sanki durur, sessizlik hakim,
Qelbin ehtiyacı misra duyulur.
Bir az saflaşırsan, ruhun dincelir,
Könlünün nisgili sözle yuyulur.

Sükutun en gözel anı yaşanır,
Dolu üreyimden leysan tökülür.
Ürek qızdırmaram kimseye deyim,
Varağa , deftere nece tökülür.

 

Müəllif:  Xuraman Camalqızı  

 

“Laçınım, Kəlbəcərim olsa da dağlar gözəli,
İtirib şahbazını, zirvə dumandır Vətənim…”  Lilpar  CƏMŞİDQIZI qələmindən        Vətən həsrəti belə süzülür könüllərə… belə yazılır ömürlərə, belə dzülür sətirlərə:

Vətənim

Yad alıb canımı candan, mənə candır Vətənim,
Tökülüb köksünə nəşlər, yenə qandır Vətənim.

Nə qədər mərdlərimi qoynuna aldın, uyuyur,
Susduraq güllə səsin, yetsin, amandır Vətənim.

Laçınım, Kəlbəcərim olsa da dağlar gözəli,
İtirib şahbazını, zirvə dumandır Vətənim.

Ağı söylər Analar, naləsi ərşə yetişər,
Al qərənfil düzülüb dərdli kamandır Vətənim.

Bu bahar da yetişir, torpağım açmır gülünü,
Qələbə müjdəsi yox, etmə, gümandır Vətənim.

Elə həsrət çəkirəm, torpağıma yetsin əlim,
Ayrılıq dərdinə dözmək də yamandır, Vətənim.

Lilparın səbri tükənmiş, Vətən eşqiylə yanır,
Zəfərə çatmalıyıq, indi zamandır, Vətənim!

 

Müəllif:  Lilpar Cəmşidqızı

 

“Bahar gəlib pəncərəmə, Ürəyimə gələ bilmir….” Zaur USTAC.

Pəncərə
Bahar gəlib pəncərəmə,
Ürəyimə gələ bilmir….
Lap dayanıb qəlb evimə,
İçəriyə girə bilmir….

* * *

O, zənn edir düz gəlməyib,
Neçə yazdır naz eyləyir….
Deyirəm ki, düz tuş gəlib,
Mən dediyim az eyləyir….

* * *

Ustac, sənə düz eyləyir,
Nə eləyir saz eyləyir….
Sən deyirsən naz eyləyir,
Hər nə edir, az eyləyir….

28.04.2016. Bakı.
Müəllif: Zaur Ustac 

 

YAZARLAR.AZ 

Zaur USTAC: “LAZIM” GƏLSİN şeiri.

lazim

“LAZIM”  GƏLSİN…

Ya ağ olub, ya da qara,

İstəyirəm, bozum gəlsin…

Dar quranlar, salıb tora,

İstəyirəm, çözüm gəlsin…

*        *        *

Cümlə-cahan batıb qara,

Təbiət də çəkib dara,

İnsan oğlu möhtac qora,

İstəyirəm, Yazım gəlsin…

*        *        *

Bixəbər, nanəcib gəlib,

Soylu gəlib, nəcib gəlib,

Haram gəlib, vacib gəlib,

İstəyirəm, “Lazım” gəlsin…

*        *        *

Gəl, daşı tök, ətəyindən,

Möhkəm yapış xötəyindən,

Can əta et, pətəyindən,

Şahə qalxan, sazım gəlsin…

*        *        *

Ustac Haqqdan görüb, deyər,

“Gündə bircə xurma yeyər”,

Sazı öyər, sözü öyər,

Doğru görən, gözüm gəlsin…

16.01.2018. (13:00 – 10’)  Bakı.

 

Müəllif: Zaur Ustac
© Zaur USTAC,2018. Bakı.
WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ

#zaurustac #yazarlaraz #ustacaz #yazar #ustac

Adil CƏFAKEŞ: – ŞEİR YAZIRAM…

ad

GÖZLƏRİN

Sən o Allah mənə elə baxma sən,
Məni bihuş edir xumar gözlərin.
Başımdan ayağa məni süzəndə,
Çəkir bədənimə tumar gözlərin.

Bircə zərrə qədər günah yox səndə,
O gözlər bilir ki, vurğunam mən də.
Ay əzizim, gözlərini görəndə,
Dünya gözəlləri yumar gözlərin.

Tamaşa eyləyim doyunca gəl, gəl,
Söylə sənə qoşma yazım, ya qəzəl ?
Xumar baxmaq ilə bilirəm, gözəl,
Adildən bir tərif umar gözlərin.


 

İnsan sağikən ölüm, qalım bərabər,
Ölümdü hər gecə səhərə kimi.
Dünyaya gəldisə dadacaq hər kəs,
Şərbətindən tutmuş zəhərə kimi.

Qismət qayalarda çapıqdan çıxır,
Ayağın dərisi topuqdan çıxır.
Bağ salan ilantək qabıqdan çıxır,
İlk gündən ta bara, bəhərə kimi.

Bir tərəf uçrumdu, bir tərəf koldu,
Bir tərəf kasaddı, bir tərəf boldu,
Cəfakeş, igidə bir ömür yoldu,
Qalxmaq üzəngidən yəhərə kimi.


ŞEİR YAZIRAM

Tərənnüm şairi deyiləm qağa,
Mən qəmə, qəhərə şeir yazıram.
Bir əlimdə qələm, bir əlimdə saz,
Bu gündən səhərə şeir yazıram.

Qılıncı əlində köçüb dünyadan,
Yurd sözü dildində köçüb dünyadan,
Babam at belində köçüb dünyadan,
Mən həmin yəhərə şeir yazıram.

Vətəniylə, xalqı ilə öyünüb,
Səngərlərdə dəmir libas geyinib,
Qəlbi yurd eşqiylə daim döyünüb,
Hayqıran əsgərə şeir yazıram.

Gecə də, gündüz də fikrimdəı Vətən,
Dərdimi biləmməz hər yoldan ötən.
Adiləm,ağrıyan ürəyimdə mən,
Çəkdiyim kədərə şeir yazıram.

Müəllif:  Adil Cefakes

ƏBÜLFƏT HEYDƏR: – “DAĞ HARAY”

images

“DAĞ HARAY”
(Cığalı təcnis)

“Aşıq Ələskərin əziz xatirəsinə ithaf edirəm”.

Kəsildi nişanəm yad oldu vətən,
Gözdən itdi duman haray, dağ haray
Aşıq deyər, dağ haray,
Duman haray, dağ haray
Dost gəlməz, qardaş görməz
Dumandı bu dağ hər ay.
Çox çəkmişəm cəbri cəfa bu canda,
Sinəm üstə çalın-çarpaz dağ, haray.
********************
Ölən ölüb, yerdə qalan sağ deyil,
Könül evim başdan-başa sağ deyil,
Aşıq deyər, sağ deyil,
Yazıq canım sağ deyil,
Unutmuşam sağımı,
Sol tərəfim sağ deyil
Qaçqın elim qürbət eldə sağ deyil,
Yuva qurdum, yıxıldı bir dağ haray.
*********************
Arzuhalım yetirsıniz bir yara,
Cəllad gələ yaralarım bir yara,
Aşıq deyər, bir yara,
Bir hicrandı, bir yara,
Təbibim, loğmanım yox,
Çox incidir bir yara,
Əbülfətdə şan, şan olub bir yara
Qəm qalağı qalıb məndə dağ, haray.

Gözü yolda qalan Ələskərim vay.
Gözü yolda qalan Ələskərim dağ haray!
**********************
04.10.2017

Müəllif:  Abulfat Heydar

Əliхаn Qəhrəmanov – Ələsgər.

images (1)

Ələsgər.

Əliхаn Qəhrəmanov – 1972

Sən аnаdаn оlаn gündən sаnаsаq,
Yüz əlli il tаmаm оldu, Ələsgər.
Qоşmаn, təcnislərin, dоdаqdəyməzin,
Hər birisi, bir dərs оldu, Ələsgər.

Yаd еtdin həmişə sən ustаdlаrı,
Аşıq Аlı kimi bir sənətkаrı.
Min cürə gül аçdı bаğçаnın bаrı,
Hеyif ki, gültəki sоldun, Ələsgər.

Yаndırdın şеirdə sönməyən çırаq,
Əliхаn hikmətindən qоy vеrsin sоrаq.
Söz qоşdun, dоdаğа dəymədi dоdаq,
Ustаdlаr ustаdı оldun, Ələsgər.

OZAN DÜNYASI jurnalı № 3(14), 2013

Müəllif:  Araz Yaquboğlu

Ülvi Bünyadzadə – ƏLƏSGƏRİN GÖYÇƏSİNDƏ

26838f2db0

ƏLƏSGƏRİN GÖYÇƏSİNDƏ

Dağlar başı ağ ləçəkdi,
Qoynu əlvan gül-çiçəkdi,
Göyçə gölü nə göyçəkdi,
Ələsgərin Göyçəsində.

Min həvəslə vurur ürək,
Yaylaqları titrək-titrək.
Hey dolaşır, gəzir tütək,
Ələsgərin Göyçəsində.

Arzu-istək çiçəklənir,
Ürək əməllə bəslənir,
“Çoban bayatı” səslənir
Tütəklərin meh səsində,
Ələsgərin Göyçəsində.

Xoş xəyallar göydən enir,
Qara torpaq al geyinir.
Qəlblə əməl bir döyünür,
Ələsgərin Göyçəsində.

Gəlir elin xoş nəfəsi,
Körpələrin şirin səsi.
Koroğlunun qoç nərəsi, –
Ələsgəriin Göyçəsində.

Aşıq sözü eldən alır,
İlk mizrabı zildən çalır,
Min Ələsgər yuva salır
Ələsgərin Göyçəsində.
1985

Müəllif:  Almaz Ulvi Binnatova