Adil CƏFAKEŞ – HƏR KƏS İLƏ ÖZ DİLİNDƏ DANIŞDIM…

ad

Adil CƏFAKEŞ  – ƏSRİMİZİN  VİDADİSİNDƏN BİR NEÇƏ YARPAQ….

 

HƏR KƏS İLƏ ÖZ DİLİNDƏ DANIŞDIM

Danışdırdım hər kəsi öz dilində,
Hər bir kəslə öz dilində danışdım.
Çoban ilə etdim çoban söhbəti, 
Şair ilə söz dilində danışdım.

Şaxta dilim, kəskin qırov dilim var,
Həm ağıllı, həm dəlisov dilim var.
Ocaq dilim, mənim alov dilim var,
Üşüyənlə köz dilində danışdım.

Şirindiləm, incitmirəm heç kimi
Mən “du” – “biri” anladıram “şeş” kimi.
Cəfakeşəm, cananıma eşqimi,
Baxmaq ilə göz dilində danışdım.


BİR QURBANLIQ ŞEİRİM VAR! ! !

Mən bir sevda küləyiyəm, 
İcazə ver əsim sənə.
Qoy lap zildən oxuyum mən
Xoş gəlmirsə pəsim sənə.

Misri, cəngi verə bilməz,
Gecik, ləngi, verə bilməz.
Bu ahəngi verə bilməz,
Nə bir pərdə, nə sim sənə.

Sevgi adlı günahım ol,
Son fəryadım, son ahım ol.
Bir qəribəm, pənahım ol,
Deyim doğma kəsim sənə.

Açılmayan bir sirrim var,
Zərərim var, xeyirim var.
Bir qurbanlıq şeirim var,
Gəl, başını kəsim sənə.


BİŞMİŞİK

Taleyimiz bir – birinə bənzəyir,
Elə bil ki, bir qazanda bişmişik.
Öz şerimiz özümüzü yandırıb, 
Həm yazanda, həm pozanda bişmişik.

Nəymiş biznən axı görən qərəzi,
Bəxt istədik, bizə verdi mərəzi.
Satıb bizi zaman adlı tərəzi,
Gah pərsəngdə, gah mizanda bişmişik.

Bu taleyə boylanıram bayaqdan,
Rənglənibdi o qapqara boyaqdan.
İçimizdə buzlamışıq soyuqdan,
Qovrulmuşuq, gün qızanda bişmişik.

Cəfakeşəm, çox ustayıq, usta biz,
Tez uyuruq təriflə biz, tosta biz.
Dinsiz sanıb özümüzü Rusda biz,
Ərəbdəsə, biz əzanda bişmişik.


MƏKTUB

Üzünü görmürəm illərdi sənin,
Ay SALAMƏLEYKÜM, elli necəsən ?
Ta mən də sən görən cavan deyiləm, 
Artıq yaş olubdu əlli, necəsən ?

Kim bağladı o eşq adlı kitabı ?
Kimə günah yazaq, kimə savabı ?
Nə tapıldı bu sualın cavabı,
Nə də bu misalın həlli, necəsən ?

Gecə – gündüz yalvarıram Allaha,
Ki, son qoysun bu naləyə, bu aha.
Qorxuram biz görüşməyəcək bir daha,
Ömür yaman gedir yelli, necəsən ?

Gah boşaldım bulud kimi, gah doldum,
Haldan saldı hicran məni, yoruldum.
O vaxt Adil idim, Cəfakeş oldum,
Olmuşam ölkədə bəlli, necəsən ?
Ay elli necəsən, elli necəsən ?

Müəllif:  Adil Cefakes

Advertisements

Ənvər MƏSUD – Bu sağlar, sollar tükəndi. 

 

 

12814016_955923284497847_3130675187220669133_n

 

Ənvər Məsuddan bir neçə şeir:

 

 

Olur

Bəzən şeir yazıram,
Çevrilib şahmat olur.
Bir nadan uduzaraq
Qabağımda mat olur.

Heyrətlə baxır gözlər,
Qəlbi yandırır közlər.
Təkrar yazdığım sözlər
Çoxgedişli at olur.

Bir misramdan, bəndimdən,
Kimisi kəməndimdən,
Gedişimdən, fəndimdən
Çıxa bilmir, pat olur.

Saçda dənim – qiymətim,
Gözdə çənim – qiymətim!
Niyə mənim qiymətim
Qeyri adekvat olur?!
19 oktyabr 2017 Sumqayıt

 

 

 

Qalmadı

Əksim gözündən itəcək,
Bu sevda nakam bitəcək.
Gülüzlüm, sənə yetəcək
Harayım, ünüm qalmadı.

Əl açdım, qollar tükəndi,
Bu sağlar, sollar tükəndi.
Getdiyim yollar tükəndi,
Bir səmtim, yönüm qalmadı.

Xərclədim, yenə xərclədim,
Lap dönə-dönə xərclədim.
Mən ömrü sənə xərclədim,
Özümə günüm qalmadı.
10 fevral 2017 Sumqayıt

 

Müəllif: Ənvər Məsud

Zaur USTAC – ÇƏHRAYI KİTAB – seçmə şeirlər.

kitab

 

Zaur Ustacdan yeni kitab – ÇƏHRAYI  KİTAB.

Kitabla tam olaraq aşağıda göstərilən mənbələrdə tanış olmaq olar:

http://anl.az/el/Kitab/2017/uz_ck.pdf

 

 

http://kitabxana.net/files/books/file/1488868856.pdf

 

YAZARLAR.AZ

ƏBÜLFƏT HEYDƏR: – “DAĞ HARAY”

images

“DAĞ HARAY”
(Cığalı təcnis)

“Aşıq Ələskərin əziz xatirəsinə ithaf edirəm”.

Kəsildi nişanəm yad oldu vətən,
Gözdən itdi duman haray, dağ haray
Aşıq deyər, dağ haray,
Duman haray, dağ haray
Dost gəlməz, qardaş görməz
Dumandı bu dağ hər ay.
Çox çəkmişəm cəbri cəfa bu canda,
Sinəm üstə çalın-çarpaz dağ, haray.
********************
Ölən ölüb, yerdə qalan sağ deyil,
Könül evim başdan-başa sağ deyil,
Aşıq deyər, sağ deyil,
Yazıq canım sağ deyil,
Unutmuşam sağımı,
Sol tərəfim sağ deyil
Qaçqın elim qürbət eldə sağ deyil,
Yuva qurdum, yıxıldı bir dağ haray.
*********************
Arzuhalım yetirsıniz bir yara,
Cəllad gələ yaralarım bir yara,
Aşıq deyər, bir yara,
Bir hicrandı, bir yara,
Təbibim, loğmanım yox,
Çox incidir bir yara,
Əbülfətdə şan, şan olub bir yara
Qəm qalağı qalıb məndə dağ, haray.

Gözü yolda qalan Ələskərim vay.
Gözü yolda qalan Ələskərim dağ haray!
**********************
04.10.2017

Müəllif:  Abulfat Heydar

Rahim Üçoğlanlı – BU GÜN BİR GÜNAH ETMİŞƏM…

18057900_1198449873597498_8558196670842235397_n

 

BU GÜN BİR GÜNAH ETMİŞƏM

Qoy yaradan bağışlasın,
Bu gün bir günah etmişəm.
Bir gözəli eşqlə süzüb,
Köks ötürüb,ah etmişəm.

Görüb,təzim eyləmişəm,
İçin-için göynəmişəm.
Bir mələkdir söyləmişəm,
Heyrət ilə pah.,etmişəm.

Baxdıqca o şux xanıma,
Od düşüb yazıq canıma,
Həsrəti çəkib yanıma,
Qəlb evimdə şah,etmişəm.
Ağdam-02.10.2017

Müəllif:  Rahim Ucoglanli

ƏBÜLFƏT HEYDƏR – “QARABAĞDADI”

10405611_520858741380603_2832956189186008079_n — копия

“QARABAĞDADI”

Sən ocaq yerisın, sən bir pir yeri,
Söz-söhbətin həmşə təzə tər yeri,
Dədələr yurdumun əcəb sir yeri,
Cənnəti-Rizvanım Qarabağdadı.
***********
Nə gözəldi bu yerlərin meşəsi,
Sevən kəsin qəm çəkməkdir peşəsi,
“İsa bulağı”nda “Bülbül”ün səsi,
Müqəddəs məkanım Qarabağdadı.
************
Bulaq üstə boyu bəstə qızlar hey,
Sinəsində köz olanlar sızlar hey,
Qatar-qatar durnalar hey, qazlar hey,
Mənim şöhrət-şanım Qarabağdadı.
************
Dərdindən xəstəyəm, ovutmağın yox,
Könlümü sevinclə ayıltmağın yox.
Bu necə gərdişdi, qayıtmağın yox,
Mənm yarı canım Qarabağdadı.
************
Qoca qartal “Şuşa”danmı gəlirsən!
Ah çəkmə dözmürəm, ah çəkəndə sən.
Əbülfət deyiləm, yox olmuşam mən,
“Kəbə”m, din-imanım Qarabağdadı.

 30.09.2017

Müəllif:  Abulfat Heydar 

İldırım Qəhrəmanov – …ƏLƏSGƏR…

images

…….Ələsgər……

Söz-söz yanıb, misra -misra alışan,
Köz olubdur qəlbimizdə Ələsgər !
Laylasıyla yaramızı bağlayan
Saz olubdu qəlbimizə Ələsgər!

İnsaf bizdən uzaq düşsə bir anlıq,
O tamaha gedəsiyik qurbanlıq…
Bəsirəti nə vaxt tutsa qaranlıq
Göz olubdu qəlbimizə Ələsgər !

Dağlarım tək baş çəkibdi göylərə,
Dost deyibdir beş dil bilən Bəylərə.
İldırım da istər ondan gül dərə
Yaz olubdur qəlbimizə Ələsgər !

13.09.2017.

Müəllif:  Ildirim Qehramanov

Balayar Sadiq – ÜŞÜYƏN UCALIQ…

2016-10-23-00-31-5114696995_607420709437633_1394901667_n

ÜŞÜYƏN UCALIQ

Gəldim,
uzaqlar əliboş qaldı…
ağacların danışdığı
rəngdə yorğunam.

Baxışımda çidarlanıb
buludlar
Yaddaşımın çölləri
dağılıb
yaşıllığın təravətinə…

Damarlarımda mələyən
quzuları varaqlayıram
canavar səsinə məktub yazaraq…

Yenə də gec gəldi həndəsə fəsli
Məni unudubdu
bütün rəqəmlər
ağacların danışdığı rəngdə

İndi bir köntöy sözün
üstünə çıxıb
zamanın üzünə
solaxay bir həqiqəti
çırpmaq gərəkdir
ağacların danışdığı rəngdə.

Daha qaldır əllərini
bayraq əvəzi
və unutma,
ucalan bütün bayraqların
üşüdüyü bir ucalıq var
ağacların danışdığı rəngdə…

 

Müəllif:  Balayar Sadiq

Eldar İSMAYIL – ƏLƏSGƏR DƏDƏ…

images

 

ƏLƏSGƏR DƏDƏ

Hakimsən şeirimin şah budağında,
Hər kəs at oynatmaz söz oylağında.
Sənətin əlçatmaz ucalığında
Qalasan, səngərsən, Ələsgər dədə.

Ana laylasının beşiyindəsən,
Bu dərdin içində, eşiyindəsən.
Yenə də Göyçənin keşiyindəsən,
Əlçatmaz hünərsən, Ələsgər dədə.

Ruhuna söylərəm hekayətimi,
Namərdlər tapdayıb səadətimi.
Tanrı dərgahına şikayətimi
Bay ollam göndərsən, Ələsgər dədə.

Sonsuz bir istəklə bağlısan elə,
Bu zarınc ellərə bir dua elə.
Alovsuz, tüstüsüz yanırsan elə,
Sən ki, səməndərsən, Ələsgər dədə.

İşıqlı aləmin şah vüqarısan,
Eşqin, məhəbbətin ilk baharısan.
Yenə söz mülkünün bayraqdarısan,
Günəşli səhərsən, Ələsgər dədə.

Misralar ballanır bu dildə belə,
Fərhad Şirin deməz hər dildə belə.
Tarixlər dolansa min il də belə
Dillərdə əzbərsən, Ələsgər dədə.

Sənsən haqq aşiqi, şöhrətli, adlı,
Mehraca yön tutan qartal qanadlı.
Nizami ilhamlı, Füzuli odlu,
Dədə Ələsgərsən, Ələsgər dədə.

Hikmətli kəlamın alayı səndə,
Qüdrətin pozulmaz halayı səndə.
Cilalı sözlərin qalayı səndə,
Sən zərsən, gövhərsən, Ələsgər dədə.

Min aləm yaşatdın bir öz dünyanda,
Kürəsən, atəşsən od-köz dünyanda…
Öz sənət dünyanda, sən öz dünyanda
Dünyalar qədərsən, Ələsgər dədə.

Mənasan, heyrətsən, ay dahi ustad,
Qoşmanın, təcnisin pənahı ustad.
Bu ulu sənətin Allahı ustad…
Əbədi öndərsən, Ələsgər dədə.

 

Müəllif:  Eldar Ismayil

UŞAQLIQ DOSTUMA…

2016-10-23-00-31-5114696995_607420709437633_1394901667_n

UŞAQLIQ DOSTUMA

Yenicə kəsilmiş
budağın içində
bir ağac hönkürtüsü
sükutun
ayağı altında əzildi…

Meşənin
içindən keçən yol
bir dəfə də olsun
dönüb
geri baxmadı…

Heyrətim
heyrətdən barmağını dişlədi.

Mən
ağaclar haqqında
yazdığım şeirin
varaqları
necə cırmaqladığını
gördüm…

Yenə xatırladım…
Alça ağacı
uşaqlıq dostumdur, axı…

Müəllif:  Balayar Sadiq