QARABAĞ,O GÜNÜ,KAŞ Kİ,TEZ GÖRƏM – İLDIRIM ƏKBƏROĞLU

10405611_520858741380603_2832956189186008079_n — копия

QARABAĞ,O GÜNÜ,KAŞ Kİ,TEZ GÖRƏM

(Müsabiqə çərçivəsində yayımlanan şeir N 1)

Daşın qu tüküdür,rahatdır ondan,
Əzəldən halıdır Yer bu oyundan.
Öpüb torpağından,içib suyundan,
Enib bulaq üstə bir süfrə sərəm,
Qarabağ,o günü,kaş ki,tez görəm!.

Üzümə mehinin ətiri dəysin,
Gözümə quşların sətiri dəysin.
Başıma ağacın çətiri dəysin,
Əl atıb ağacdan meyvə də dərəm,
Qarabağ,o günü,kaş ki,tez görəm!.

Meh vursun,yarpaqlar nəğmə oxusun,
Bahar gül-çiçəkdən xalı toxusun.
Getsin hərb qoxusu,çiçək qoxusun,
Canlansın gözlərdə Gülüstan-İrəm
Qarabağ,o günü,kaş ki,tez görəm!.

Görən oyanıbmı Xarıbülbülüm?
Düşmən tapdağında yaşamaq zülüm.
Yananım yoxdur ki,dərdimi bölüm,
Gərək,zülmə özüm sinəmi gərəm
Qarabağ ,o günü,kaş ki,tez görəm!.

İldırım,nadana söz demək hədər,
Yağı qudurmazdı,yoxsa bu qədər.
Qalxsa qartal ordum düşməni didər,
Açılar keçilməz bağlı bənd-bərəm,
Qarabağ ,o günü,kaş ki,tez görəm!

Müəllif: Ildırım Akberoğlu

 

 

Advertisements

ETİBAR HƏSƏNZADƏ YENİ KİTABINI TƏQDİM ETDİ

GƏNC OLMASINA BAXMAYARAQ, KİFAYƏT QƏDƏR TANINIMIŞ – ONU ÖLKƏMİZİN HÜDUDLARINDAN KƏNARDA DA YAXŞI TANIYIRLAR… – YAZAR ETİBAR HƏSƏNZADƏ ÖZÜNÜN ALTINCI KİTABINI OXUCULARINA TƏQDİM ETDİ. MÜƏLLİFİN  “NURLA GƏLDİ, NURLA YAŞADI, NURLA GETDİ” ADLANDIRDIĞI, 600 SƏHİFƏLİK KİTABI ELƏ İLK GÖRÜŞDƏCƏ  ƏTRAFINA OLDUQCA MÜXTƏLİF KATEQORİYADAN VƏ YAŞDAN OLAN OXUCU KÜTLƏSİ TOPLAYA BİLMİŞDİ. BAKI ŞƏHƏRİ, AZADLIQ 176 ÜNVANINDA, “AGORA” ŞADLIQ SARAYINDA  BAŞ TUTAN TƏQDİMAT MƏRASİMİ ƏSL ƏDƏBİYYAT HADİSƏSİ OLUB, ƏDƏBİ MƏCLİSLƏRƏ XAS BÜTÜN XÜSUSİYYƏTLƏRİ ÖZÜNDƏ ƏKS ETDİRMİŞDİR.

37015874_1429059453860577_7480058937555812352_n

TƏDBİRDƏN  FOTOLAR:

37193413_1431596026940253_551361723634810880_n

37241366_1431595926940263_1564540072059994112_n

37219238_1431595296940326_7455156137353019392_n

37131084_1431595993606923_5679735782399541248_n

37228328_1431595636940292_563118191585263616_n

37193443_1432952920137897_274332416032636928_n

aaaaaaaaaaaaa

37105297_1431595846940271_5635984788801191936_n

37223513_1431596410273548_7687827860240728064_n

37271094_1431595236940332_8700598169592922112_n

37173717_1828035420625588_4601720380040675328_n — копия

 

YAZARLAR.AZ OLARAQ, ERİBAR HƏSƏNZADƏNİ BİR DAHA TƏBRİK EDİR, YENİ-YENİ YARADICILIQ UĞURLARI ARZU EDİRİK. UĞURLARIN BOL OLSUN ETİBAR!!!

YAZARLAR.AZ

Kişilər var, çoxdu qağa – Nəcibə İlkin.

 

coban

(Bir nəfər  “kişilər yoxdu” deyənə…)

Kişilər var, çoxdu qağa,
Meydan gədəyə verilib.
Yaxşı çəkiilibdi yoxa,
Tükləri bir-bir dərilib.

Ulağımız arpa yeyib,
Sonra dönüb olur qatır.
Şir dovşanın ümidində,
At samanla başın qatır.

Pələngin ağzı göydədi,
Özünə bir yal axtarır.
Çaqqal daha leş bəyənmir,
Göylərdə qartal axtarır.

Tısbağa qınından çıxıb,
Lüt-üryan gəzir ortada,
Qurbağadan bala tutub,
Sonra gedir “Məşdibada”.

Dovşanın kələyin kəsib,
Meşənin şiş tazıları.
Canavar libasın geyib,
Yırtıb, deşir quzuları.

Qarğaların qarıltısı,
Götürübdü düz-dünyanı.
Bülbüllərin səsi batıb,
Yoxdu daha bir amanı!

Pişik itə sığınıbdı,
Sülh istəyir, sülh ay aman.
At cilova gəlməyəndə,
Dərsinə təpilir saman.

Dərdimiz qurtaran deyil,
Səbr kasam dolub daha.
Yazdıqca da çoxalır, bil,
Amanımız yoxdu qağa.

Əyilib, əyilməz başlar,
Bir ucdan çəkilir dara.
Yuvasın tanımır quşlar,
Yem olubdu bayquşlara.

 

Müəllif:  Necibe Ilkin

Unuduram yavaş-yavaş… – Xanım İsmayılqızı.

20429828_495462250790131_8873437534117002038_n

 

Unuduram yavaş-yavaş,
Ürəyimdən keçənləri unuduram.
Yaddaşımdan asılaraq
İntiharı seçənləri unuduram,
Amma səni unutmuram.

Unuduram ağrıları,
Nakam qalan hisslərimi unuduram.
Yaşamağa əngəl olan
Canımdakı hirslərimi unuduram,
Amma səni unutmuram.

Unuduram gülüşümü,
Hərdən nəfəs almağı da unuduram.
Başımı aldada bilən
Xəyallara dalmağı da unuduram,
Amma səni unutmuram.

Unuduram bu günümü,
Cavanlığı, gəncliyimi unuduram.
Səhərdən axşama kimi
Keşik çəkən dincliyimi unuduram,
Amma səni unutmuram.

Unuduram baharımı,
Payızımı, qışımı da unuduram.
Səsim belə əldən düşüb,
Körpələşən yaşımı da unuduram,
Amma səni unutmuram.

Unuduram mənzilimi,
Yaşamadığım küçəni unuduram.
Səhərimi, axşamımı,
Gəlib-getməyən gecəni unuduram,
Amma səni unutmuram.

Unuduram kimliyimi,
Doğulduğum ili, ayı unuduram.
Öldüyümü, qaldığımı,
Tanrının verdiyi payı unuduram,
Amma səni unutmuram.

Unuduram dönə-dönə,
Bu dünyada hər şeyimi unuduram.
Həyatımda, taleyimdə,
Mənə qalan heç nəyimi unuduram,
Amma səni unutmuram.

Unuduram yavaş-yavaş,
Ürəyimdən keçənləri unuduram.
Yaddaşımdan asılaraq
İntiharı seçənləri unuduram,
Amma səni unutmuram.

Müəllif:  Xanim Ismayilqizi

KÖÇKÜNLÜK DƏRDİ – MAYIL DOSTU

 

 

35332504_1306899926109810_2671989005557432320_n

KÖÇKÜNLÜK DƏRDİ

Ay köçkün qardaşım,ay köçkün bacım,
Siz çəkən acının başqadır dadı.
Ağrıların bitmir, qurtarmır acın,
Ümidlər yol gəlir, hələ yoldadı.

İnamın azalıb, qurtarıb sözün,
Göylərin açılmır, duman,çən alıb.
Yetirən dedi ki, bir az da dözün,
Dözməkdən gözünün kökü saralıb.

Ümidlisən, yurddan əlin üzülmür,
Arzuna, bəxtinə güllə dəyibdi.
Dərdin yurdun dərdi,qəddin düzəlmir,
Düşüb qəribliyə, yükün əyibdi.

Qurduğun,tikdiyin göyə sovrulub,
Bir daş qalmayıb daşının üstə.
İçin dərd bağlayıb,öfkən qovrulub,
Köçkünlük damğası başının üstə.

Dərdlərin tükənmir, acılar bitmir,
Taleyin çəkibdi sınağa səni.
Yurdlu xatirələr silinmir, itmir,
Bəxtin tuş edibdi qınağa səni.

Yurdun əsir qalıb yağı əlində,
Ümidin ölməyib, diridir hələ.
Qisasın içində, Amin dilində,
Düşmənin kəfənin güllədən bələ.

Müəllif:  Mayil Dostu

KİTABI BAĞLANAN YOL – BALAYAR SADİQ.

35332504_1306899926109810_2671989005557432320_n

KİTABI BAĞLANAN YOL

Kəndimizə gedən yolların
kitabı bağlanıb,
oxumağa kimsə yox,
yollar kəndimizi oxuyur indi.

Kəndimizin oxumaq həvəsini
biz öldürdük
oxuduğumuz kitablarla…
hər gün bir kitab ayrıldıq
kənddən
kəndi kitabsız qoyduq…

Kitabla kənd arasında
göydələn meşələr,
dənizlər, limanlar,
Qibləyə gülümsəyən
səhra yolları,
Qoca Şərqin göz yaşlarında
yuyunan şeytan təbəssümü,
Hökmdarların hakimiyyət qorxusu
bir ovuc adam,
bir qurtum it,
çidarlanmış zaman,
alnını ovuşduran Şuşa,
Allaha yetməyən məktublar
və mən
və mənim gözlərimdən
tökülən bu şeir
və bir də
önümdə kitabı bağlanan yol….

Müəllif:  Balayar Sadiq

UŞAQMI SANIRSAN ŞAİR ADİLİ – ADİL CƏFAKEŞ.

adil6

UŞAQMI SANIRSAN ŞAİR ADİLİ

Uşaqmı sanırsan şair Adili,
Adil bir ərəbdi, dəvəsi ölən.
O deyil hər sözdən inciyən, küsən,
Hər bir adi işdən həvəsi ölən.

Uşaqmı sanırsan şair Adili,
Bir vəd verəcəksən, aldadacaqsan.
Adilin beş əsr yaşı var, oxu,
Bəlkə də artıqdı, biraz da çox san.

Uşaqmı sanırsan şair Adili,
Ustad dərsi alıb, babalar görüb.
Ən ali qonaqlar yola salıbdı,
Məclislər, elatlar, obalar görüb.

Uşaqmı sanırsan şair Adili,
Çox ağır zərbələr dəf eləyibdi.
Elə vaxtlar olub, əfv olunubdu,
Elə vaxtlar olub, əfv eyləyibdi.

Uşaqmı sanırsan şair Adili,
İnanma qarşında çöküb əyiləm.
Yanlış fikirlərə düşmə, a bala,
Sənin düşündüyün Adil deyiləm.

Müəllif: Adil Cefakes

A dünya – Xanım İsmayılqızı.

15027787_943084145824725_6516646943584642547_n

A dünya

A dünya, sənin nə gözəl oynatmağın var adamı,
Bu havaların qoynunda aldatmağın var adamı.

Türlü-türlü məzələrin içində bihuş edərək,
Məsti-xumar ocağında qaynatmağın var adamı.

Buruq-buruq saçlarına düyün düşür qoca, cavan,
Nəfəsləri təngidərək fırlatmağın var adamı.

Verib almağın olmaya, alıb satmağın olmaya,
Satanlara aldıraraq cırnatmağın var adamı.

Meyin də var, zəhərin də, sevincin də, kədərin də,
Şəkər tozunda bişirib xarlatmağın var adamı.

Yol da sənin, əl də sənin, od da sənin, kül də sənin,
Bu bolluğun arasında ağlatmağın var adamı.

A dünya, sənin nə gözəl aldatmağın var adamı,
Öz havanı çaldıraraq oynatmağın var adamı.

Müəllif: Xanim Ismayilqizi

ƏJDƏR ƏLİZADƏ – GÖYDƏN ENIB ŞAİRLƏR…

20429828_495462250790131_8873437534117002038_n

 

GÖYDƏN ENIB ŞAİRLƏR…

Qurban etmək gərəkirsə canı cananımıza,
Şairik, qıymalıyıq, candan əziz canımıza.

Min dənə canım ola, saxlamaram bir dənəsin,
Mən fəda eyləyərəm gözləri ceyranımıza.

Eşq(i) sərgəşdəsiyik, hiss eliyər hər tanıyan,
Sevgi nüffuz eləyib damardakı qanımıza.

Sözlə mən qəlbinə dəyməm, məni incitsə belə,
Lə`bi şəkkər, dili bal, kipriyi peykanımıza.

Şairə sən göz ucu baxma, a qare, dinə gəl,
Hamı qibtə eləyir ədəb və ərkanımıza.

Hazırıq yazmağa biz, təşrif edəndə Pərimiz,
Baxmayır çün Pərimiz, sübhümüzə, danımıza.

Əjdəra, dedin ki, sən, göydən enib şairlər,
Biz gərək sadiq olaq əhdilə peymanımıza.

27.06.2018

Müəllif:  Əjdər Əlizadə

MƏMMƏD QƏDİR – DƏYMİR

 

 

17457708_110165616194582_4091402301327705885_n

Dəymir

Bu ulu nizamı yazana şükür,
Qaş gözü qoruyur, göz qaşa dəymir!
Anlamaq çətindir fəzilətini, 
Gilas cüt yetişir, nar qoşa dəymir!

==========================

Dərdlər var leysana, yağışa sığmır,

Bəzəyi göydəndi, naxışa sığmır,

Adam var tərifə, alqışa sığmır,

Adam var bir ağız qarğışa dəymir!

===========================

Ölən bir gecədən doğulur sabah,

Bir kəniz önündə qula donür şah,

Soyuq da soyuğu qoruyur, Allah!

Çiçəyi soldurur, qar daşa dəymir!

============================

İçimdə min qala qurdum səbirdən,

Cəbrimi basdırdım, çıxmaz qəbirdən, 

Dostlar, daşmı keçər Məmməd Qədirdən,

Elə məndə qalır, qardaşa dəymir!

 

MÜƏLLİF:  Memmed Qedir